Saga Guðrún & Arney Vaka

Ótrúlegt en satt, þessi blessuðu jól eru komin einu sinni enn. Hér á heimilinu er allt að smella og það var frekar mikið spennt Saga sem fór að sofa og getur ekki beðið eftir að klukkan verði ca. 20 á morgun.  Í gær komst hún nefnilega að því að það væri ekki ráðist á pakkana strax kl.18 og óx tilhugsunin eitthvað í augum að eiga að borða jólamatinn og GANGA FRÁ áður en ráðist væri á flóðið.  Við fyrstu sýn virðast þessi jól ekki gefa síðustu jólum neitt eftir og eru pakkar nær allsstaðar á heimilinu. Við settum jólatréð upp í dag en klukkan var orðin svo margt að við ákváðum að fresta skreytingunum þar til í fyrramálið.  Það verður því spennandi spari morgunmatur í morgunmatinn, auk þess sem mér sýnsit jóli hafa fært þeim óvenju veglega gjöf í skóinn þessa nóttina.  Síðan ætlum við að skreyta tréð áður en við förum til ömmu & afa í pakkaheimsókn.

Systurnar hafa átt góðan desember mánuð. Arney hefur verið svolítið lasin en hress eins og alltaf með því.  Saga hefur mikið gaman af jólasveinunum og öllu því sem þeim fylgir og er í fyrsta sinn að skilja jólin svona almennilega.  Hún hefur talið niður af miklum móð og spáð í pakkana.  Mér fannst ansi magnað þegar hún stóð á gati yfir því hvað hana langaði eiginlega í í jólagjöf. “Ég veit bara ekki hvað það er því að ég á nefnilega eiginlega allt.” Saga Guðrún fór á tvö jólaböll og stóð sig eins og hetja.  Var ekki til í dæminu að hún væri smeyk við sveinka og á síðara jólaballinu sem var haldið í dansskólanum þá bað hún jólasveininn ein og óstudd hvort hún gæti fengið nammipoka fyrir litlu systur sína líka.  Arney missti af því fjöri þar sem hún var lasin heima. Yndislega stóra systirin sem alltaf hugsar um litluna sína.  Arney Vaka var mjög spennt fyrir sveinka en í of miklu návígi missti hún aðeins kúlið.  Fór samt ekkert að skæla en svona já, munaði ekki miklu að hún beygði af.

Arney Vaka hefur þroskast ótrúlega síðustu vikur og er farin að tala mjög mikið.  Í byrjun desember byrjaði hún að segja þriggja orða setningar og er farin að setja saman allt að fimm orð núna.  Henni liggur mikið á hjarta og það væri hrein lygi að segja að henni lægi lágt rómur.  Hún er óþekkari en nokkru sinni fyrr og ennþá frumlegri og skemmtilegri en hingað til.  Það ætti engum að leiðast í kringum hana Vöku okkar.  Pabbi hennar kom að henni um daginn þegar það var búið að vera hljóð ískyggilega lengi og þá var mín kona að skrúbba klósettið að utan með klósettburstanum!  Hjálpleg þessi elska vitandi að mamma hennar hefði nóg af gera!

Pabbinn er enn á hækjum og losnar ekki við gipsið fyrr en milli jóla og nýárs.  Við vonum að minnsta kosti að það verði tekið þá því þetta er að verða ansi þreytt fyrir alla aðila.  Hann er samt ótrúlega duglegur eins og alltaf en er samt orðinn doltið þreyttur á þessu eins og gefur að skilja.

Jæja, ég er svona að ná mér niður eftir hamaganginn og er að hugsa um að skríða í rúmið.  Það verður ræs hjá okkur í fyrramálið svo að það sé tryggt að Arney nái góðum miðdegislúr svo að hún verði fullu fjöri um kvöldið.  Sennilega verður Sagan líka látin leggja sig svo að allir verði kátir og hressir.

Við segjum þá bara gleðileg jól og setjum vonandi inn myndir um hátíðarnar.

Yndislegustu systurnar … á þessari mynd eru þær algjörlega sjálfum sér samkvæmar.

Annars lentum við og sérstaklega pabbinn í óskemmtilegri lífsreynslu um helgina. Hann og Saga voru á leiðinni í dansskólann í gærmorgun og það vildi ekki betur til en það að þau voru á hraðferð, pabbi tekur hana í fangið og voila - flýgur á hausinn í hálkunni.  Tja eða á hausinn … hausinn var sem betur fer heill en það var ekki alveg það sama að segja um vinstri fótinn á honum.  Hann lá sárkvalinn út á bílastæði þar sem yndislega hjálpsamt fólk kom að og hlúði að honum og hringdi á sjúkrabíl og reyndi að tjónka við Sögu sem var algjörlega sturluð úr hræðslu.  Ekki varð upplitið betra á Arneyju þegar við komum æðandi út og þær voru afskaplega hræddar og slegnar yfir þessu öllu saman.  Arney varð sérstaklega reið þegar sjúkrabíllinn keyrði í burtu með pabba hennar :(  Á slysó kom svo í ljós að hann hafði tvíbrotið ökklann og farið úr lið og í gærkvöldi fór hann svo í aðgerð til að hægt væri að púsla þessu saman upp á nýtt!  Hann fékk að koma heim upp ur hádegi í dag en er frekar kvalinn og ómögulegur. Stelpunum líst ekkert á þetta ástand en venjast því örugglega fljótt.  Nú tekur við strembinn tími - lokaspretturinn í skólanum hjá mér fyrir jólin og pabbinn þarf fyrst og fremst að láta sér batna.  Þetta mun að öllum líkindum taka einhverjar vikur og við ætlum að vera duglegar að passa upp á hann og dekra við greyið okkar!  Arney Vaka er kannski ekki alveg á sömu bylgjulengd þar sem hún er þegar búin að gera tilraun til að ræna hækjunum sem henni finnst afar spennandi.

Kveðjur úr Fífuselinu þar sem aldrei er neitt með kyrrum kjörum

Þessi gullfallega stelpa er akkúrat 4ra ára á þessari mynd.  Hún var eins og gefur að skilja búin að bíða stóra dagsins með mikilli eftirvæntingu og átti yndislegan afmælisveislu á sunnudeginum áður.  Hún naut hans út í ystu æsar í faðmi fjölskyldunnar og allra þeirra frábæru vina og ættingja sem við eigum.  Afmælisdagurinn sjálfur var líka kærkomin, hún var stjarna dagsins á leikskólanum og loksins hætt að vera 3ja ára.  Það var sunginn fyrir hana afmælissöngurinn, hún var borðþjónn, það var flaggað fyrir henni og síðast en ekki síst fékk hún Latabæjarborðbúnað í tilefni dagsins.  Eins og alltaf fékk hún heilmikið af fallegum gjöfum og hefur verið ótrúlega dugleg að dunda sér með þær síðan.  Systir hennar naut sín líka í afmælinu en þegar afmælisdagurinn sjálfur rann upp vildi hún sem minnst um þetta tala og fannst umræðuefnið greinilega orðið þreytt.

Mér finnst ótrúlegt að Sagan mín sé orðin 4ra ára.  Hún er svo stór og dugleg og klár og síðast en ekki síst skemmtileg.  Hún er frábær krakki í alla staði og með ólíkindum að við eigum svona velheppnaðan einstakling.  Ég er svo ótrúlega stolt af því að eiga þessa stelpu og hún hefur kennt mér endalaust margt.  Afmælisdagurinn í ár eins og alltaf var einhvers konar milestone fyrir mig.  Ég verð eitthvað svo ótrúlega meyr og klökk og finnst svo aðeins meira til dætra minna koma þá daga en hina.

Smá syrpa frá 29.október síðustu ár…

29.október 2004

29.október 2005

29.október 2006

29.október 2007

29.október 2008.

Þó að afmælisdagurinn sé klárlega dagurinn hennar Sögu þá má ekki gleyma litlu systurinni yndislegu sem er svo hrikalega veik með upp og niður að ég hef ekki vitað annað eins.  Hún er búin að æla ábyggilega 30x síðasta sólarhringinn og það er skelfilegt álag fyrir ekki stærri kropp.  Hún á allra okkar samúð þrátt fyrir að við séum búin að koma því á hreint að smit innan hússins sé ekki æskilegt.

Leyfum henni að klára þessa afmælisfærslu en þetta er einmitt nýji myndavélasvipurinn hennar

Kveðja
Soffía

Við héldum upp á 4ra ára afmælið hennar Sögu Guðrúnar í dag.  Dagsins hafði verið beðið af mikilli eftirvæntingu og hann stóð heldur betur undir væntingum.  Við fjölskyldan áttum yndislegan dag með yndislegu fólki og það var heldur betur sæl stelpa sem er aaaaalveg að verða 4ra ára sem fór í háttinn.  Fjölmargar myndir voru teknar en ég er alltof þreytt til að setja þær inn í bili.  Hérna má þá sjá afmælisstelpuna okkar með bestustu vinkonum sínum :)  Ótrúlega yndislegar stelpur :)  Önnu Petreu hefur Saga þekkt frá fæðingu eða svo gott sem, Tinnu Mjöll frá því hún var nokkurra vikna og Sigríði Björgu er hún búin að vera með nánast á hverjum degi í þrjú ár :)  Þetta er sko lánsöm stelpa sem við eigum

Knús og kossar frá ansi hreint meyrri móður

Soffía

Jæja, ég var heima með Arneyju í gær og tók mig til að hlóð inn öllum myndum sem vantaði síðan í sumar.  Það byrjar á þriðja skammti í júlí :)  Frekar mikið dugleg - maður leggur ýmislegt á sig til að þurfa ekki að læra!

Enjoy my friends og endilega kvitta:D

Ég held að Arney Vaka hafi fæðst stjarna.  Hún er amk snillingur í því að stela senunni hvar sem hún kemur.  Hún fór í 18 mánaða skoðun í gær og þegar ég reyndi að sannfæra hjúkrunarkonuna um að hún væri eiginlega ekkert farin að tala þá sýndi hún og sannaði hversu rugluð mamman er.  Hún gekk að fötunum sínum og týndi þau á gólfið með tilheyrandi útskýringum: “galli, sokkar,skór, peysa og húfa.”  Svo stóð hún bara sjálf og lyfti upp samfellunni til að láta hlusta sig og strauk hárið frá eyrunum á meðan ég sat í makindum mínum í stól langt frá þegar læknirinn skoðaði hana.  Hún er alveg hreint ótrúleg.

Við fórum líka í búð á Skólavörðustígnum í dag þar sem er afskaplega mikið af fallegum leikföngum.  Við komum þar síðast í sumar þegar að Steinunn og Ída voru með okkur en Arney hafði greinilega engu gleymt.  Klæddi sig úr húfu og úlpu, heilsaði konunum í búðinnni með risastóru brosi og kom sér fyrir við uppáhaldsleikfangið.  Það er svona leikfang sem glerkúlur er látnar renna niður með skemmtilegu hljóði og í fallegum litum. Það sem hún dundaði sér, brosandi út að eyrum við að leika sér og heilla starfsfólkið.  Taldi fyrir þær glerkúlurnar og var bara ótrúlega fyndin.  Þegar við svo komum út þá barði hún í gluggann og hrópaði bless og sendi fingurkossa og alles.

Það má líka til gamans bæta við að stjarnan okkar er tæp 12 kg og 86 cm samkvæmt nýjustu mælingum :)  Ótrúlegt hvað er stutt síðan að hún var bara svona:

Það er sko ekki ofsögum sagt að hún brosi ofan í maga þetta yndi

Svo er annað stórt mál á heimilinu.  Í dag eru fimmtán dagar í að hún Saga Guðrún verði 4ra ára.  Ég trúi því bara ekki að það séu að verða komin fjögur ár frá því að hún fæddist.  Það gerðist í gær en samt er svo ótrúlega margt búið að gerast síðan.

Össs þá er veturinn bara að gera vart við sig.  Kominn tími á snjógalla, hosur, vettlinga og þykkar húfur og kuldakrem í kinnarnar. Sögu varð svo mikið um þegar hún heyrði mig tala um snjóinn við Arneyju Vöku að hún flaug næstum upp úr baðinu til að kíkja út um gluggann.
Það er ljúft að vera lítill og sjá bara spennandi hliðar á snjónum, annað en mamman sem kvíðir fyrir því að keyra í vinnuna í fyrramálið.  Einhverra hluta vegna virðist hæfnin til að keyra í snjó hafa horfið eftir að bíllinn breyttist í stationbíl og fylltist af börnum.

Lífið okkar er að færast í fastar skorður eftir flutningana og mikið óskaplega líður ekki vel hérna.  Ég held mér sé óhætt að fullyrða að það gildir fyrir okkur öll, jafnvel þó að Saga Guðrún sé hrædd við “eitthvað frammi” þegar hún vaknar á nóttunni.  Hún hefur ítrekað reynt að klína hræðslunni á það að tölvan hans pabba sé í gangi en það er ekki rétt hjá henni og auðvitað ástæðulaust að óttast það ef svo væri.  Hún er með sitt músarhjarta eins og alltaf og lítið hægt að gera annað en að hleypa henni upp í og knúsa hana.  Sumar nætur læðist hún upp í þegjandi og hljóðalaust og það er ósköp notalegt.

Hér er mikil spenna fyrir 4ra ára afmælinu sem er eftir 27 daga, hvorki meira né minna. Í lok sumars fluttist Saga upp um deild á Klömbrum og er því núna á Teigi sem er elsta deildin.  Það var stórt skref og afskaplega fullorðinslegt að vera á Teigi, jafnvel þó að maður sé yngsta barnið þar.  Núna er öll hin orðin 4ra og eins og gefur að skilja er pínu erfitt að vera bara 3ja ára. Í sumar lagði hún líka inn kvörtun til Maju móðu.  ,,Mamma og pabbi segja alltaf að ég sé 4ra ára en samt er ég bara 3ja.”  Öss, það er auðvelt að halda að hún sé eldri en hún er.
Litla skvettan er ótrúlega dugleg á leikskólanum.  Hverjum er ekki sama þó mamma sé að þvælast fyrir manni og yfirleitt í næsta herbergi?  Jú stundum er þetta erfitt þegar að hún er að knúsa önnur börn en hún knúsar nú líka kennarana sína óspart.  Hún er leikskólastelpa út í gegn.  Svo er hún líka ótrúlega dugleg að tala og segir bæði prinsessa og nærbuxur ásamt ýmsum óþarfa öðrum.  Hún er aðeins minna í því sem nauðsynlegt er því hún býr yfir góðum forða af frekjulegum hljóðum sem skila henni því sem hún vil!

Látum hér staðar numið í bili og ég lofa að fara að taka við mér í myndunum.  Held ég byrji í dag og vinni mig smátt og smátt aftur í tímann

Sumir myndu segja að dætur okkar ættu ekki langt að sækja það að vera bókaormar.  Þær sitja langtímunum inn í nýja svefnherberginu sínu og fletta bókum.  Sú eldri hefur verið mikill bókaormur nánast frá fæðingu en litla skottan er að uppgötva dásemdir bókanna þessa dagana.  Hún fer ofurvarlega við að fletta Emmu bókunum sem eru í miklu uppáhaldi og mikið óskaplega finnst henni þetta skemmtilegt sport.

Þegar Saga Guðrún var lítil skráðum við hana í bókaklúbb, nýlega sagði ég upp áskriftinni þar sem mér fannst nóg um magnið af bókum á heimilinu og vissi hreinlega ekki hvar ég ætti að koma þeim fyrir.  Þar sem að bókaaðdáunin er mjög algeng í fjölskyldunni og önnur börn vaxin upp úr barnabókunum hafa þær einnig fengið mikið gefins.  Svo kann mamma þeirra heldur ekki að segja nei og hefur t.d. ekki tímt að láta gefa bækur sem hafa tilfinningalegt gildi sem eru merktar með nafni og síma 9 ára Soffíu.  Safnast þegar saman kemur og í dag ákváðum við að raða í hilluna í nýja herberginu.  Ég er sveimér þá að hugsa um hvort við þurfum ekki hreinlega bókasafn, ég ætti kannski að setja tvöfaldan bílskúr á framtíðarplanið og hugsa um að innrétta helminginn sem bókastofu ??

Ég taldi gróflega hvorki meira né minna en 220 bækur í barnaherberginu.  Ég vil taka það fram að ég fór ekki inn í svefnherbergi eða önnur herbergi þar sem einnig leynast bækur til að telja nú örugglega allt saman.  Ó nei, mér blöskraði svo magnið af bókum að ég ákvað að láta þessi 220 stk duga í bili.

Tjah, við erum ekki týnd og tröllum gefin en tölvuáhuginn er það svo sannarlega.  Á bænum hefur verið meira en nóg að gera.  Við erum komin heim frá útlöndum og flutt :D  Fluttum inn á mánudaginn og so far so good.  Stelpurnar eru í fínu formi og alltaf samar við sig - bestar af öllum og endalaust sætar

Ég veit að margir eru farnir að sakna mynda en ég er bara algjörlega áhugalaus um þetta batterí eins og er en hver veit nema ég taki við mér þegar mig vantar afsökun til þess að komast hjá því að læra?  Skólinn er byrjaður af fullum krafti og oh my, vona bara að börnin mín þekki mig um jólin

Ætla að koma stelpunum í háttinn hér í kotinu okkar og reyna svo að koma einhverju í verk

Jæja, þá er farið að rigna í Bergen en við erum nú heldur betur sátt við það í þetta sinn! Eftir alveg gríðarlegan hita og steikjandi sól er kærkomið að fá smá vætu. Við heyrðum braka í garðinum þegar loksins fór að rigna.  Það má því segja að við höfum fengið allt litrófið fyrir utan snjó - sól og blíðu, sólarlausa blíðu, hávaðarok, þrumuveður og ábyggilega eitthvað sem ég er að gleyma.

Við erum búin að hafa það gríðarlega gott hérna úti.  Við fjárfestum í sundlaug í garðinn sem er búin að vera í mikilli notkun og systurnar sætu hafa notið sín í botn úti í garði að sulla og bulla.  Saga Guðrún fékk líka hlaupahjól og Ída María lánaði Arneyju Vöku þríhjól með svona stöng á svo þær hafa ferðast svolítið á þeim farartækjum hérna.  Miðbærinn í Os hérna sem Steinunn og Valdemar búa hefur fengið að njóta návistar okkar töluvert og sérstaklega bryggjan hér.  Það er mikil umferð af ýmisskonar bátum sem eru að taka bensín og svona og mikið líf hjá svona bátafólki í blíðu eins og hefur verið.  Saga Guðrún hefur verið gjörsamlega heilluð, hún hefur þvílíkan áhuga á bátunum og því sem þá snertir og gæti sjálfsagt verið niðri á bryggju meira og minna.  Þetta kom okkur eiginlega svolítið á óvart þessi áhugi en höfum mjög gaman af þessu að sjálfsögðu.  Við fórum síðan í vikunni á bátaleigu öll fjögur auk Valdemars og fórum á svona lítinn árabát út á lítið vatn hérna í nágrenninu og sló það í gegn.  Litla skrudda hafði samt ekki alveg þolinmæðina í svona ferðalag enda sama og ekkert action, sú stutta hékk bara á borðstokknum og vildi sulla og brölta um allan bátinn sem var ekki alveg það sem mamman (sem var klárlega skelkuðust um borð) hafði í huga.  Saga stakk upp á því að henda okkur bara í land og skutla Arneyju heim og koma svo aftur.  Við urðum ekki við þeirri ósk en einn morguninn síðar í vikunni fóru Saga og Valdemar tvö saman út á kanó eða indíánabát eins og hún kallar það og hún naut sín rosalega vel.  Var farin að klifra um í bátnum og setjast á borðstokkinn og alveg í essinu sínu.  Hún hefur líka mikinn áhuga á sjónum og öllum þeim faratækjum og dýrum sem þar er en þegar við heimsóttum Sædýrasafnið könnuðumst við meira við stelpuna okkar þar sem hún hafði mjög takmarkaða ánægju af því.  Arney Vaka aftur á móti var rosalega hrifin og spennt þar.  Áður en við komum hafði Steinunn keypt fiðrildaháf fyrir Sögu Guðrúnu og þegar við röltum niður að sjó einn daginn veiddum við meðal annars krabba í hann :)  Ótrúlega spennandi líf.  Við erum síðan búin að kíkja í Bergen sentrum líka og Saga sannaði það að hún er með fílsminni Alveg ótrúlegur þessi krakki!

Arney Vaka hefur þroskast alveg ferlega hérna úti.  Ég var farin að örvænta, hélt að barnið ætlaði aldrei að segja neitt að ráði þar sem hún hafði jú ósanngjarnan samanburð við Sögu sem var mjög fljót til að byrja að tala.  En núna talar Arney Vaka út í eitt á óskiljanlegu máli en það er að sjálfsögðu byrjunin.  Hún segir: mamma, pabbi, Saga, Ída, Steina, nammnamm og ís til dæmis Til gamans má geta að “meira nammnamm” þýddi Valdemar í fyrsta ferðalaginu hennar Sögu hingað til Noregs svo það er soldið fyndið að Arney sé að ná tökum á því hérna núna.  Hún segir líka brauð, borða, búið, ber, súpa, meira, takk, datt og ábyggilega meira sem er gleymt og grafið núna. 

Frænkurnar þrjár eru líka alveg yndislegar.  Saga er frábær barnapía ekki eldri en hún er og hefur endalaust ofan af fyrir litlu frænku sinni.  Ída María líka alveg dýrkar hana og finnst hún klárlega flottust.  Það er ekki alveg sömu söguna að segja með Arneyju þar sem hún hefur ekki alveg sama vald á hreyfingunum og Saga og fer svolítið oft yfir strikið hjá litlunni.  Sambúðin við hundana gengur líka rosalega vel og ekki að sjá að hinar 49 vikur ársins séu þær báðar hræddar við hunda.  Arney er ekkert smeyk og á það til að vera óþarflega harðhent en Saga er frekar smeyk við þau þegar þau bregða út af vananum, en Garpur er mjög hrifinn af Sögunni eins og flest öðru kvenfólki í fjölskyldunni :) 

Nú styttist í heimför en við komum heim í vikunni.  Það verður að sjálfsögðu erfitt að fara en Saga er farin að hlakka til að komast á leikskólann og saknar vina sinna mjög mikið.  Það eru líka að fara í hönd spennandi tímar heima á Íslandi því við erum að fara að flytja um næstu mánaðamót og því nóg að gera að pakka niður og henda og henda aðeins meira og helst henda pínulítið meira líka :)  Við vorum að kaupa okkur íbúð og erum rosalega spennt að fara að koma okkur fyrir!  Höfum reyndar pínu áhyggjur af því að íbúðin verði hálftóm svona til að byrja með enda 35 fermetrum og nokkrum herbergjum stærri en við erum í núna!  Síðan fer víst að byrja skólinn hjá mömmunni og þegar maður hugsar út í veturinn þá verð ég alveg ótrúlega fegin að eiga svona meðfærileg börn og góðan mann :) 

Úff og púff sko, ætlaði bara rétt að skrifa smá línu en það varð víst aðeins meira en það en so be it :) 

Kveðja úr rigningunni
Soffía.

Ps. Hversu fáránlegt er það að Saga Guðrún verður 4 ára tæpa þrjá mánuði?  Já eða að litla nýfædda barnið mitt sé 17 mánaða? Úffpúff sko