Saga Guðrún & Arney Vaka

Hér eru ýmis gullkorn sem velta upp úr Sögu Guðrúnu annað slagið.

September 2009

Við vorum að fara í 16 ára afmæli hjá Drífu frænku.  Ég tilkynni Sögu það og hún verður alveg rosalega undrandi.

,,Í alvöru? Bara 16?  Er hún bara 16 ára hún amma Drífa?!” Smá misskilningur í gangi með Drífurnar í fjölskyldunni.

Við fórum í dagsferð vestur í Ólafsvík að jarða ömmu Boggu hjá afa Adólfi og dætrum þeirra tveimur.  Eins og við var að búast var fullt af spurningum sem vöknuðu í tæplega 5 ára kolli og henni fannst ósköp skiljanlegt að amma vildi láta jarða sig hjá manninum sínum og dætrum.

,,Eins gott að afi og Doddi eru ekki dánir líka, þá væri öll fjölskyldan dáin, þeir koma kannski bara hingað seinna.”

Júní 2009

Amma Bogga var jörðuð í Háteigskirkju og við mættum mjög snemma og fórum með Sögu í kirkjuna, sýndum henni kistuna og röbbuðum við hana en fórum svo með hana aftur í leikskólann áður en athöfnin byrjaði.  Henni fannst nú ekki mikið til þessarar kistu koma en fannst blómaskreytingarnar afskaplega fallegar.  Á leiðinni heim þá sagði hún allt í einu:

“Mamma, af hverju sóttirðu mig ekki þegar þið settuð ömmu í kistuna?”

Ég varð að sjálfsögðu hissa og útskýrði fyrir henni að hún hefði verið í kistunni þegar við skoðuðum hana.

“ha? í svona hvítri kistu? Af hverju í ósköpunum?”  Ég reyndi að svara þessu skilmerkilega.  Svo heyrðust vonbrigðin greinilega í röddinni: “ég sem hélt að þetta yrði svona glerkista.”

Ég er að rabba um lífið og dauðann og segja henni frá jarðarför, kistulagningu og minningarathöfnum. Hún er hugsi og finnst eiginlega merkilegast að amma verði jörðuð frá Háteigskirkju.  Daginn eftir að amma dó segir hún síðan afskaplega spennt við einn kennara á Klömbrum:

Saga: “Veistu hvað? Amma mín er dáin og á mánudaginn verður risastór veisla í kirkjunni fyrir hana og mamma mín ætlar að ná í mig þegar veislan byrjar?”

Það þarf varla að taka fram að kennaranum varð eiginlega orða vant.

Saga Guðrún er stóra systir fyrir allan peninginn og passar vel upp á systur sína. Arney Vaka er komin út einn daginn á leikskólanum og enginn kennari sjáanlegur af hennar deild.  Saga Guðrún hljóp inn og fann deildarstjórann:

“Á systir mín að vera ein úti?”
“Ha nei? Hún Oddný er að koma…”
“Hjúkk, eins gott”

Apríl 2009

Við Saga vorum að spjalla aðeins um að vera eldri og yngri, og stærri og minni.  Þetta fór eitthvað fyrir brjóstið á Sögu sem annars hefur hlutina alltaf á hreinu.

,,Já mamma, þannig er það nú bara, maður getur ekki fengið alltaf það sem maður vill og ekki gert það sem manni langar til. Þannig er nú bara lífið!”

Febrúar 2009.

Arney Vaka var að geifla sig við eldhúsborðið og ég spurði Sögu hvernig í ósköpunum ég gæti orðið svona sæt eins og Arney. Saga var ekki lengi að hugsa sig um og svaraði:

“Nú þá verðurðu bara að vera alltaf svona glöð og frísk”

Janúar 2009

Saga Guðrún er í smá átaki. Hún fær límmiða einu sinni á dag þegar vel gengur og þegar hún er búin að safna fimm límmiðum fær hún verðlaun. Hún átti að fá verðlaun á laugardegi en það gleymdist svo hún rukkaði um það aftur á mánudag. Hún valdi sér óvæntan glaðning. Þegar á hólminn var komið var hún gríðarlega ósátt við að Arney fengi að taka þátt í hinu óvænta.

En mamma, Arney er ekki dugleg að sofa bleyjulaus!”

Það var sama hvað við gerðum og hvernig við reyndum að réttlæta það að Arney væri líka dugleg, t.d. við að fara á klóið að henni fannst hún miklu ranglæti beitt. Það gleymdist þó fljótt þegar heim var komið og óvænti glaðningurinn undirbúinn Það er bara ekki sanngjarnt að maður eigi alltaf að vera sáttur við litlu sys.

Það er umhverfisvika á Klömbrum. Börnin taka virkan þátt í umhverfisverndinni og það greinilega skilar sér. Saga Guðrún segir pabba sínum að nú séu þau hætt að henda rusli á leikskólanum. Þau ræða þetta eitthvað áfram og tala um að gera svona heima líka. Saga hugar eitthvað aðeins um það og svo dettur út úr henni:
,,En pabbi, við skulum ekkert vera að geyma kúka og pissubleyjur, er það nokkuð?”

Desember 2008

Mamma er að reyna að pumpa Sögu Guðrúnu um það hvað hana langi að fá í jólagjöf.

Mamma: “Er þá bara ekkert sem þig langar í? Ekki einhver bók, einhver föt eða eitthvað leikfang?”
Saga Guðrún: “Nei, ég veit bara ekkert hvað mig langar í. Ég nefnilega eiginlega allt.”

Það er nú ljómandi gott að vera hreinskilin og hreint ekki slæmt að vera 4ra ára og eiga eiginlega allt!

September 2008

Saga Guðrún byrjar skyndilega að syngja hástöfum.  Lagið þekkjum við ekki en textinn er að sjálfsögðu “syngja hástöfum … syngja hástöfum …syngja hástöfum… og svo frv”

Ágúst 2008

Við erum að bakka út úr stæði og við hliðina á okkur er jeppi.  Sögu langar mikið í jeppa og þá helst bleikan.

“Ef ég ætti svona jeppa þá yrði ég æstánægð”
Mamman og pabbinn hvá “Æstánægð? Meinarðu ekki hæstánægð?”
“Nei auðvitað ekki, ég yrði svo ánægð að ég yrði æst”

Dahhh, hvað fólk getur verið að flækja hlutina að óþörfu.

“Mamma, mig langar að vera lengur í boltabaði”
“Nei það er ekki hægt núna”
“Jæja, þá held ég bara áfram að mjólka kýrnar”

Saga var að horfa á Stundina Okkar þar sem “Hjálpfús” kom og var með smá atriði.  Hún söng lagið af mikilli innlifun og Hjálpfús í hennar meðförum hljómaði sem Kalkúnn

Noregur 2008

Við erum í Leifsstöð, seinkun á fluginu og Sögu Guðrúnu finnst þetta hundleiðinleg bið. Þessar setningar flugu meðal annars, nb, að við vorum ekki einu sinni komin um borð í vélina.
“Hvenær erum vi komin til Noregs?”
“Hvar er eiginlega Valdemar?”

Saga og Steina frænka eru að fara að lesa bók fyrir háttinn.  Saga dregur fram bókastaflann og segir svo:
“En Steina … ég á sko bara bækur á íslensku”

Júní 2008 frh

Saga og Sigríður Björg eru að leika út í garði og dálítið mikill fyrirgangur í þeim.  Ég er að reyna að fá þær til að slaka á og hóta að taka þær inn ef þær hætta ekki … þá segir Saga:
“Sigríður Björg, eigum við að hlusta?”

Ótímasett - ca 2 1/2 árs

Saga hefur alltaf kallað pabba sinn Óla.  Það keyrði um þverbak þegar hún sagði einn daginn:

“Mamma, af hverju er ég Ólafsdóttir?”
“Nú af því að pabbi þinn heitir Óli…”
“En mig langar svo að vera Soffíudóttir”

Júní 2008

Saga hefur frá jólum átt ósýnilegu vinkonuna Gunnu Adólfs.  Gunna á ýmislegt sameiginlegt með Sögu en er í flestum tilvikum aðeins frábærari og duglegri en Saga og mikið mikið kjarkaðri skv. Sögunni.  Gunna á til dæmis bæði litla systur sem heitir Arney Vaka en einnig lítinn bróður eins og Sögu dreymir um.  Nú er Gunna sjaldan með okkur og ég komst að ástæðunni um daginn.

Ég: jæja Saga, hvað er að frétta af henni Gunnu? Það er langt síðan að ég hef hitt hana.
Saga: æi já, það er bara svo mikið að gera hjá henni Gunnu í leikskólanum.
Ég: já er það? er hún ekki með þér á Klömbrum?
Saga: Nei, leikskólinn hennar heitri sko …. Klambraborg.

Ímyndunaraflið mætti klárlega vera dálítið frjórra hjá dömunni

Saga: Klukkan eitt, éta feitt, klukkan tvö éta bö”

Pabbi og Saga eru að horfa á EM í fótbolta.

Saga: eru þetta aftur strákar í fótbolta pabbi?
Pabbi:jújú, þetta eru strákar.
Saga yfir sig hneyksluð: hvenær koma stelpurnar eiginlega? Bara aldrei?!

Maí 2008

Í kjölfar jarðskjálftans í lok maí vorum við eitthvað aðeins að reyna að ræða þetta við Sögu. Hún braut heilann mikið um þetta og sagði síðan:

,,Hann Stebbi borðar jarðskjálfta”

,,Pabbi, hvernig er jarðskjálftinn á litinn?”

Við fórum upp í sveit eina helgi til að horfa á Eurovision og ýmislegt skemmtilegt. Saga Guðrún mátti velja sér eitthvað að drekka og valdi sér malt í dós. Allt í góðu með það nema þegar líður á kvöldið segir hún:

,,Jæja pabbi, ég held ég fái mér bjórinn minn núna”

Saga Guðrún á nú ekki langt að sækja það að semja sögur. Einn laugardaginn samdi hún þessar.

Ólöf

Ólöf var að labba heim til sín og fór svo í skólann. Svo var hún bara rosa þreytt eftir skólann. Svo var hún að fara að sofa. Svo var hún að vakna og fá sér morgunmat og hún fékk sér kornflex í morgunmatinn.

Það þarf vart að taka það fram að þessi Saga var samin um Ólöfu frænku sem er í miklu uppáhaldi

Köngulóamynd

Köngulóin vaknaði og borðaði krakkana sína. Svo var hún úti í göngutúr að labba og svo fór hún til læknis og svo fór hún til annars læknis. Læknarnir heita Manní og Sjonní.

Maí 2008

Saga Guðrún situr í tölvunni hans pabba síns “að skrifa.” Þá heyrist.

“Hvernig geri ég aftur banana?”

Apríl 2008:

Mamma ákveður að ræða aðeins við Sögu um það af hverju hún kalli pabba alltaf Óla. Hún reynir að útskýra að honum finnist það ekki skemmtilegt og hann vilji að hún kalli hann pabba. Daginn eftir segir hún við pabba sinn:
“Mamma er alltaf að segja mér að ég eigi að kalla þig Óla…”

Mamma segir Sögu að á morgun megi hún sofa út, þar sem hún er í fríi og ætlar að fara með hana seinna á leikskólann.
Saga: “nei takk, ég ætla að sofa bara upp í hjá þér”

Fjölskyldan er öll niðri í fjöru (Gróttu).
Pabbi: Saga, sérðu þarna er Perlan?
Saga rýnir í áttina að Perlunni en kemur ekki auga á hana. “Ha hvar?”
Pabbi: Nú þarna…
Saga: “Ha? steig ég ofan á hana?” og rýnir ofan í pollinn

Við erum í gönguferð og Hummer limma keyrir fram hjá okkur.

Mamma: “Saga sérðu bílinn?”
Saga: “vááááá…” kemur smá þögn. “Kannski á hann bara svona mörg börn. Börn sem þarf að keyra í leikskólann.”

Janúar 2008

Pabbi og Saga eru úti að keyra. Ída María litla frænka er nýfædd. Allt í einu heyrist í Sögunni:
“Ída María, hún er dáin…”
Pabba verður svolítið umog reynir að leiðrétta þennan misskilning. Saga stendur föst á sínu og gefur ekkert eftir. Enda klikkti hún út með að segja:
“Víst er hún Ída langamma mín dáin …” sem vissulega var alveg rétt.

September 2007

Saga Guðrún fékk nýja kuldaskó. Þegar hún var að sýna frænku sinni þá segir hún:
“heyrðu, hvað kostuðu þeir?”

Mars 2007

Saga Guðrún hittir systur sína í fyrsta sinn. Hún horfir stjörf á hana, algjörlega orðlaus og horfir svo á hana og pabba sinn til skiptis. Svo kemur:
“þið eruð alveg eins”
Seinna í sama samtali kemur í ljós að Arney og pabbi eru með grænt hár, Saga sjálf með hvítt og ég með gult.

Ótímasett:

Saga við Maju pæju:
“Hvar fékkstu eiginlega þennan bol?”

Þegar við fórum út að borða með Sögu í fyrsta skipti varð hún alveg ótrúlega spennt. Vonbrigðin urðu því mikil þegar í ljós kom að við ætluðum ekk að borða úti i garði.