Saga Guðrún & Arney Vaka

Apríl 2010

Eftir heimsókn hjá vinum okkar sem eiga nýfæddan bróður.

“Mamma, viltu hætta að borða svo þú fáir barn í magann?”

Í heita pottinum í sundi:

AV: “Mamma, ert þú barn?”

Mamma: “Ha nei, af hverju heldurðu það?”

AV: “Nei djók, en mamma, áttu börn?”

Í strætó:

Mamma:  Arney Vaka, viltu ekki hafa svona hátt, þú truflar fólkið í strætó!

AV: “ÉG VIL LÍKA TRUFLA ÞAÐ …. ” hikar aðeins “nema þennan mann, hann er svo afalegur.”

Janúar 2010

“Arney Vaka varstu að prumpa?”

“Nei, þetta er bara tónlist”

September 2009

Arney Vaka er stundum frekar andstyggileg við pabba sinn þessa dagana.  Ég ætlaði laglega að mála hana út í horn og spurði hana hver væri eiginlega uppáhaldsmamma hennar.

,,Einmitt þú” segir hún og á ekki í vandræðum með það. Þá spyr ég hver er uppáhaldspabbi hennar.
,,AFI!” svarar litla dýrið alsælt með þessi málalok.

Litla skott liggur á maganum við útihurðina og talar um flugu.  Hún spjallar heilmikið við fluguna sem reynist síðan vera járnsmiður og þær systur virða hana fyrir sér góða stund.  Svo allt í einu sprettur hún upp og hleypur inn í herbergi:

,,Ég var bara verð að hringja í hana Oddnýju og segja henni þetta!”

Arney Vaka var í essinu sínu í afmæli Sigríðar Bjargar.  Hún festi m.a. höfuðið þegar hún stakk því í gegnum stigahandriðið. Síðan ætlaði hún að vera með tilkomumikla innkomu með múffur í höndunum en um leið steig hún á perlufesti og tók bakföll eins og í eðal teiknimynd.  Svo var hún svo ægilega ánægð að hún fór aftur og aftur að segja Soffíu að hún hefði nú dottið og uppskar hlátur í hvert sinn.

Arney Vaka er á leið heim úr matarboði hjá ömmu Drífu.  Í fyrsta sinn þetta haustið upplifir hún myrkrið og hefur miklar áhyggjur af því að það sé engin sól.  Þegar við keyrum síðan fram hjá umferðarljósum heyrist:

,,Það er búið að kaupa nýja sól … en hún er græn!”

Síðan komum við heim og þá var litla þreytta konan gráti næst því skýin voru ekki lengur blá.  Þetta fannst henni mikið mál allt saman og grafalvarlegt.

Júlí 2009

Systurnar höfðu eytt deginum hjá ömmu Eddu og eitthvað gleymdist.  Eins og stóru systurinni einni er lagið var mikið drama þegar það uppgötvaðist.

Arney: “já þú gleymdir því. Nú ætlar amma Edda að borða það…”

Saga: “Nei nei nei, það má ekki! Það má ekki borða það…” og brestur í mikinn grát með tilheyrandi látum.

Við: “Saga mín, systir þín er ekkert að segja satt… ömmu dettur ekki í hug að borða þetta.”  Saga róast að einhverju leyti en þá heyrist í litlu skessu:

Arney: “víst er ég að segja satt…”

(Arney Vaka er heltekin af Rauðhettu & úlfinum þessa dagana og því er hún mjög upptekin af því að borða hluti sem ekki teljast ætilegir).

Ég saumaði pils á stelpurnar og Sandra vinkona var að spyrja Arneyju um pilsið. Hún spurði hvernig pilsið væri.

Arney: “Bara flott, flottast í heimi”

Að sjálfsögðu bráðnaði mamman alveg við þessa yfirlýsingu stúlkunnar og sagði henni að hún væri svo sannarlega flottust í heimi.  Þá snéri hún sér að mömmu sinni og brosti sínu blíðasta:

“Nei mamma, ÞÚ ert flottust í heimi”

Júní 2009

Við erum á Arnarhóli á 17.júní og erum að horfa á ræningjana úr Kardemommubænum syngja og leika. Þá segir mín:

“Ha e Kamíja?” / Hvar er Kamilla
“Ég veit það ekki hún er ekki með núna”
“Ohhh, Kamíja e heima í húsinu mínu…”

Auðvitað er það rökrétt að ræningjarnir hafi bara skroppið heiman frá okkur, úr tækinu þeirra niður á Arnarhól og Kamilla hafi bara beðið heima

Maí 2009

Arneyju Vöku finnst óþarfi að fara að sofa. Oft og iðulega er hún til vandræða á svefntíma.

“Af hverju ertu svona óþekk Arney Vaka?”

“Ohhh, Adney er biluð.  Mamma baja kaupa nýja Adney?”

Það þarf varla að orðlengja það frekar að barnið náði að bræða mömmu sína og var nokkuð sama þó að hún væri óþekk.

Febrúar 2009

Upp er runninn öskudagur og Arney Vaka er tilbúin í fína ljónabúningnum sem mamma og pabbi voru svona ægilega ánægð með.  Stelpan er samt hrikalega fúl, grætur og vælir og er með skeifu niður á tær.  Af einhverri rælni man mamman að það er hægt að tala við hana.

“Arney Vaka, hvað er að?”

“Nei Nenna lón, Nenna pisessa” (Nei Arney ljón, Arney prinsessa”

Þar hafiði það. Við sem héldum að Arney Vaka væri stráka stelpan okkar.

Hjól systranna eru upp í íbúð og mamman flækist eitthvað í hjóil Arneyjar Vöku og hálf hrasar um það. Þá heyrist:
“MAMMA NEI!!! Nenna kúúúúsa!” og mömmuhjartað verður mikið glatt yfir þessari umhyggju sem dóttirin ber fyrir henni þrátt fyrir að áfallið væri ekki stórt. Í staðinn fyrir að vera umhugað um mömmu sína hleypur hún framhjá mér, vefur hjólið sitt örmum:
“dona dona, mamma datt, dona dona, Nenna kúúúúsa”

Janúar 2009

Það dylst engum að Arney Vaka er snillingur. Hún hefur enga burði til að muna eftir fjölskyldunni litlu í Noregi. Hún talar samt reglulega við Steinu í símann og við skoðum myndir af þeim í tölvunni. Þegar við erum svo á Álftanesinu kemur hún auga á jólakort með mynd af litlu frænku sinni, hleypur að því og hrópar: “STEEEEINA!” Svona getur maður nú verið klár þó lítill sé

Arney Vaka er  nú ekki farin að segja margt eða mikið enn sem komið er.  Það er samt alveg eftir henni að byrja á því að segja eitthvað eftirminnanlegt þegar fyrsta setningin valt út úr henni.

Desember 2008

Frænkur hennar, Maja og Marta voru í heimsókn hjá okkur þetta kvöld og var búið að vera mikið stuð á litla gorminum.  Samviskusamlega kyssti hún alla góða nótt og fór svo upp í rúm með mömmu sinni.  Þegar þangað var komið var hún mikið að spjalla.  Svo veltur íyrsta setningin hennar upp úr henni.

AV: Maja kyssa meira
Mamma: Ha? Viltu kyssa Maju meira?
AV: Já, Maja kyssa meira.  Marta kyssa meira.

Mamman gefur eftir og Vakan fær að fara fram.  Þar þarf að kyssa alla meira.  Allt kvöldið fer svo í það hjá mömmunni að banna henni að fara fram aftur.  Fyrst að þessi setning virkaði svona vel var hún sögð svona 800 sinnum.