Saga Guðrún & Arney Vaka

Við héldum upp á 4ra ára afmælið hennar Sögu Guðrúnar í dag.  Dagsins hafði verið beðið af mikilli eftirvæntingu og hann stóð heldur betur undir væntingum.  Við fjölskyldan áttum yndislegan dag með yndislegu fólki og það var heldur betur sæl stelpa sem er aaaaalveg að verða 4ra ára sem fór í háttinn.  Fjölmargar myndir voru teknar en ég er alltof þreytt til að setja þær inn í bili.  Hérna má þá sjá afmælisstelpuna okkar með bestustu vinkonum sínum :)  Ótrúlega yndislegar stelpur :)  Önnu Petreu hefur Saga þekkt frá fæðingu eða svo gott sem, Tinnu Mjöll frá því hún var nokkurra vikna og Sigríði Björgu er hún búin að vera með nánast á hverjum degi í þrjú ár :)  Þetta er sko lánsöm stelpa sem við eigum

Knús og kossar frá ansi hreint meyrri móður

Soffía

Jæja, ég var heima með Arneyju í gær og tók mig til að hlóð inn öllum myndum sem vantaði síðan í sumar.  Það byrjar á þriðja skammti í júlí :)  Frekar mikið dugleg - maður leggur ýmislegt á sig til að þurfa ekki að læra!

Enjoy my friends og endilega kvitta:D

Ég held að Arney Vaka hafi fæðst stjarna.  Hún er amk snillingur í því að stela senunni hvar sem hún kemur.  Hún fór í 18 mánaða skoðun í gær og þegar ég reyndi að sannfæra hjúkrunarkonuna um að hún væri eiginlega ekkert farin að tala þá sýndi hún og sannaði hversu rugluð mamman er.  Hún gekk að fötunum sínum og týndi þau á gólfið með tilheyrandi útskýringum: “galli, sokkar,skór, peysa og húfa.”  Svo stóð hún bara sjálf og lyfti upp samfellunni til að láta hlusta sig og strauk hárið frá eyrunum á meðan ég sat í makindum mínum í stól langt frá þegar læknirinn skoðaði hana.  Hún er alveg hreint ótrúleg.

Við fórum líka í búð á Skólavörðustígnum í dag þar sem er afskaplega mikið af fallegum leikföngum.  Við komum þar síðast í sumar þegar að Steinunn og Ída voru með okkur en Arney hafði greinilega engu gleymt.  Klæddi sig úr húfu og úlpu, heilsaði konunum í búðinnni með risastóru brosi og kom sér fyrir við uppáhaldsleikfangið.  Það er svona leikfang sem glerkúlur er látnar renna niður með skemmtilegu hljóði og í fallegum litum. Það sem hún dundaði sér, brosandi út að eyrum við að leika sér og heilla starfsfólkið.  Taldi fyrir þær glerkúlurnar og var bara ótrúlega fyndin.  Þegar við svo komum út þá barði hún í gluggann og hrópaði bless og sendi fingurkossa og alles.

Það má líka til gamans bæta við að stjarnan okkar er tæp 12 kg og 86 cm samkvæmt nýjustu mælingum :)  Ótrúlegt hvað er stutt síðan að hún var bara svona:

Það er sko ekki ofsögum sagt að hún brosi ofan í maga þetta yndi

Svo er annað stórt mál á heimilinu.  Í dag eru fimmtán dagar í að hún Saga Guðrún verði 4ra ára.  Ég trúi því bara ekki að það séu að verða komin fjögur ár frá því að hún fæddist.  Það gerðist í gær en samt er svo ótrúlega margt búið að gerast síðan.

Össs þá er veturinn bara að gera vart við sig.  Kominn tími á snjógalla, hosur, vettlinga og þykkar húfur og kuldakrem í kinnarnar. Sögu varð svo mikið um þegar hún heyrði mig tala um snjóinn við Arneyju Vöku að hún flaug næstum upp úr baðinu til að kíkja út um gluggann.
Það er ljúft að vera lítill og sjá bara spennandi hliðar á snjónum, annað en mamman sem kvíðir fyrir því að keyra í vinnuna í fyrramálið.  Einhverra hluta vegna virðist hæfnin til að keyra í snjó hafa horfið eftir að bíllinn breyttist í stationbíl og fylltist af börnum.

Lífið okkar er að færast í fastar skorður eftir flutningana og mikið óskaplega líður ekki vel hérna.  Ég held mér sé óhætt að fullyrða að það gildir fyrir okkur öll, jafnvel þó að Saga Guðrún sé hrædd við “eitthvað frammi” þegar hún vaknar á nóttunni.  Hún hefur ítrekað reynt að klína hræðslunni á það að tölvan hans pabba sé í gangi en það er ekki rétt hjá henni og auðvitað ástæðulaust að óttast það ef svo væri.  Hún er með sitt músarhjarta eins og alltaf og lítið hægt að gera annað en að hleypa henni upp í og knúsa hana.  Sumar nætur læðist hún upp í þegjandi og hljóðalaust og það er ósköp notalegt.

Hér er mikil spenna fyrir 4ra ára afmælinu sem er eftir 27 daga, hvorki meira né minna. Í lok sumars fluttist Saga upp um deild á Klömbrum og er því núna á Teigi sem er elsta deildin.  Það var stórt skref og afskaplega fullorðinslegt að vera á Teigi, jafnvel þó að maður sé yngsta barnið þar.  Núna er öll hin orðin 4ra og eins og gefur að skilja er pínu erfitt að vera bara 3ja ára. Í sumar lagði hún líka inn kvörtun til Maju móðu.  ,,Mamma og pabbi segja alltaf að ég sé 4ra ára en samt er ég bara 3ja.”  Öss, það er auðvelt að halda að hún sé eldri en hún er.
Litla skvettan er ótrúlega dugleg á leikskólanum.  Hverjum er ekki sama þó mamma sé að þvælast fyrir manni og yfirleitt í næsta herbergi?  Jú stundum er þetta erfitt þegar að hún er að knúsa önnur börn en hún knúsar nú líka kennarana sína óspart.  Hún er leikskólastelpa út í gegn.  Svo er hún líka ótrúlega dugleg að tala og segir bæði prinsessa og nærbuxur ásamt ýmsum óþarfa öðrum.  Hún er aðeins minna í því sem nauðsynlegt er því hún býr yfir góðum forða af frekjulegum hljóðum sem skila henni því sem hún vil!

Látum hér staðar numið í bili og ég lofa að fara að taka við mér í myndunum.  Held ég byrji í dag og vinni mig smátt og smátt aftur í tímann