Saga Guðrún & Arney Vaka

Enn og aftur hafa veikindin bankað upp á hjá okkur! Stelpurnar eru báðar búnar að vera með slæman hósta í lengri tíma. Sagan er að hressast og líður mun betur en hún náði þó aldrie að verða veik. Vakan litla hélt aftur á móti áfram að versna þar til að okkur stóð ekki á sama og kom í ljós að snúllan er með bronkítis. Ég veit hrenlega ekki, en mér finnst þetta vera orðinn dágóður veikindaferill hjá ekki eldra barni. Hún er búin að fá 2x eyrnabólgu, 1x bara vökva, barkabólgu, hlaupabólu, lungnabólgu og núna bronkítis! Vonandi er hún bara að klára pakkann - það líst mér og verði stálslegin þegar hún eldist!
Þetta var samt ekki orðið mjög alvarlegt og hún vildi að við reyndum að vera dugleg með astmapústin hennar og sá ekki ástæðu til að gefa henni sýklalyf enn sem komið er. Við vorum ánægðar með það og ætlum að vera duglegar að knúsast og kyssast og pústa og vona að það dugi til. Hún er nefnilega hörkudugleg að kyssa núna og vill voðalega mikið kúra með mömmu sinni. Þrátt fyrir veikindin er hún á fullri ferð að verða fullorðin, búin að standa upp á miðju gólfi eins og ekkert sé (með hita auðvitað - til að gera afrekið enn stærra) og í gærkvöldi klifraði hún upp á stofuborð takk fyrir! Ekkert mál fyrir Arneyju stál

Síðasta vika leið hratt og örugglega enda nóg um að vera! Bolludagur, sprengidagur og öskudagur heppnuðust allir mjög vel. Sögu fannst rjómabollurnar, kjötbollurnar og fiskibollurnar góðar, baunasúpan fín og öskudagur hins besta skemmtun. Hún fór eins og til stóð sem ævintýraprinsessa nema að búningurinn tók smá breytingum. Arney skemmti sér líka vel á öskudagsvinafundi á leikskólanum og var alveg sama um mömmu sína og stakk bara af.
Á fimmtudaginn komu Anna Petrea og fjölskylda í heimsókn og borðuðu með okkur og það gekk sko mikið á. Stelpurnar voru bráðfyndnar prinsessur og litlu stubbarnir bara krúttleg. Á föstudaginn sótti ég Sögu svo snemma og við fórum í sund með Önnu og Steinunni, í blíðunni og var mikið fjör. Svo fórum við á kaffihús og óðum þvílíku drullupollana en allir komust heim án teljandi vandkvæða. Það var líka nóg að gera á laugardaginn, við byrjuðum á að fara í íþróttaskólann sem systurnar elska - það er komin frábær myndasería af honum í albúmið og börnin ljóma bæði eins og sólin hreinlega.- Eftir íþróttaskólann fórum við í Ráðhúsð þar sem var svona Vísindasmiðja fyrir börn, allskonar viðfangsefni með opnum efnivið sem er svo sannarlega paradís fyrir börn eins og Sögu. Ekki skemmdi heldur fyrir að við komum akkúrat á sama tíma og Sigríður Björg og mamma hennar og léku þær sér í góða stund. Eftir ráðhúsið komum við í Kringlunni og duttum svo aðeins inn hérna heima áður en við fórum í mat til ömmu og afa. Fengum alveg dýrindis steik og fórum öll pakksödd heim. Um kvöldið var svo kózýkvöld, horfðum á Emil í Kattholti og fengum okkur smá laugardagsnammi og það var svo þreytt og sæl Saga sem fór að sofa Arney Vaka átti svo hrikalega erfiða nótt svo við mæðgurnar dormuðum fram undir hádegi. Ekki hef ég hugmynd um hvað angraði hana en hún átti svipaða nótt aftur núna í nótt svo kannski eru þetta tennur eða eitthvað allt annað! Eftir hádegi skelltum við okkur öll í sund sem var ótrúlega gaman og við Saga fórum síðan líka út á þotu að renna okkur og skemmtleg heit!
Þrátt fyrir að hafa farið snemma í rúmið í gær eftir annasama helgi var Sagan svo dauðþreytt þegar hún vaknaði í morgun. Vildi alls ekki fara á leikskólann! Loksins þegar hún komst út úr dyrunum var þó farin að léttast á henni brúnin.

Þetta var nú meiri upptalningin en svona er þetta stundum. Í dag erum við Arney með mömmuklúbb hérna hjá okkur en daman er hálfmygluð og steinsefur undir prinsessusæng í stofusófanum. Mamman er álíka fersk en nær þó að halda sér vakandi, svona a.m.k. ennþá!

Ég á svo duglegar stelpur sem er nú auðvitað ekkert nýtt. Arney Vaka er farin að standa alveg sjálf í góða stund og tekur hröðum framförum. Hún gekk meira að segja svo langt að taka eitt skref en við andköfina sem móðirin tók við þetta afrek féll hún um koll. Hún nærist vel á hrósi og grobbi og finnst hún sjálf alveg æðislega flott og dugleg. Ætli við verðum ekki eftir nokkra mánuði með tvær stelpur sem tauta í sífellu: “vá hvað ég er flott” og “ég er snillingur.” Það vantar ekki sjálfstraustið og einmitt þannig á maður að vera þegar maður er svona lítill.

Í síðustu viku fékk Saga frí á leikskólanum í tvo daga og barnið þurfti svo sannarlega á því að halda. Núna á föstudaginn sótti ég hana líka bara um 11 á leikskólann af því að það voru svo rosalega forföll á leikskólanum. Síðan er pabbinn á bænum búinn að vera veikur og við Saga verið duglegar að dunda okkur tvær saman og ég held að við höfum báðar þurft á því að halda enda er komi allt annað hljóð í litlu músina mína sem hefur verið svolítið ólík sjálfri sér undanfarið. Um síðustu helgi fór hún og gisti í Kópavoginum og átti góðan dag með ömmu sinni. Henni fannst agalega spennandi að fara með ömmu í íþróttaskólann. Hún hefur rosalega gaman af því að fara þangað og stendur sig ótrúlega vel. Í gær var líka stór dagur hjá stóru stúlkunni, við byrjuðum í íþróttaskólanum, fórum í leikhús og svo fór hún aftur í gistingu.
Saga, ég og Ólöf fórum allar saman á Gosa. Saga var búin að reyna að hætta við en það var engin miskunn hjá móðurinni. Á þriðju mínútu byrjaði hún að segja: “er þetta búið? eigum við ekki að koma bara heim?” Hún grét svolítið, öskraði pínulítið (HÁTT) og ætlar aldrei aftur að fara í leikhús, því hún er jú búin. En við sátum alla sýninguna og hún skemmti sér mjög vel inn á milli þess sem hræðslan tók völdin. Við fórum síðan til Steinunnar og Halla þar sem Anna Petrea vinkona hennar var komin í heimsókn frá Danmörku. Það var sko ekki að sjá að þær vinkonur hefðu ekki sést í tæpt hálft ár en þær smullu saman og gistu síðan báðar þar. Svona hálfgert náttfatapartý og ég get ekki ímyndað mér annað en að þar hafi verið mikið fjör.
Í dag ætlum við að fara og fá okkur bollur og fara síðan í mat til Maju sem ætlar að bjóða okkur í saltkjöt og baunir. Hér verður ein ævintýraprinsessa og eitt tígrisdýr á öskudaginn og við Arney ætlum að fara og vera á grímuballi á leikskólanum. Saga er soldið mikið spennt fyrir þessu öllu og fékk m.a.s. plast hælaskó til að hún sætti sig við búninginn sinn Frekar fyndið að sjá hana skakklappast á þeim - henni hefur samt farið mikið fram!