Ágætis byrjun…
Það sem af er árinu hefur farið mjúkum höndum um okkur fjölskylduna í Sólheimunum. Leikskóli, vinna og stelpur sem þroskast svo ógurlega hratt eru aðalmálið.
Arney Vaka fer allt sem hún ætlar sér og er ótrúlega skemmtileg. Hún er þvílíkt ljúf og róleg en samt sem áður alveg rosalega virk skonsa og það er ekki hægt að segja annað en að þær systur séu ótrúlega ólíkar á skemmtilegan hátt. Þær eru samt að sjálfsögðu báðar ótrúlega glaðar og ánægðar með lífið og tilveruna, með eindæmum skemmtilegar og að auki ótrúlega sætar. Litla stýrið segir núna nokkur orð, er ekki mikið að slóra við hlutina frekar heldur en systir hennar, en orðaforðinn hennar stendur saman af: mamma, Saga, takk, datt og týnd. Saga Guðrún þykist hafa heyrt hana segja Óli en við vonum nú að það sé misskilningur og þetta stýri komi til með að kalla pabba sinn pabba en ekki Óla. Hún er farin að læra að gera týndur fundinn sjálf með höndunum en er í smá vandræðum þar sem hún tekur alltaf fyrir eyrun í staðinn fyrir augun. Það er hrikalega sætt og engin löngun hjá okkur að leiðrétta það. Baðherbergið og elhúsið eru mest spennandi vistaverurnar og klósettpappírsrif uppáhaldsiðjan. Hún er líka alltaf að færa sig aðeins upp á skaftið með að borða og finnst kjöt best af öllu. Hún er ennþá soldið bröltormur þegar kemur að svefnmálunum en ég er búin að lesa nýju biblíuna mína og verður svefnprógram heima hjá okkur eftir næstu viku. Við erum byrjuð að undirbúa hana svolítið og ég hlakka faktískt bara pínu litið til.
Saga Guðrún er orðin ótrúlega stór. Í gær byrjaði hún í íþróttaskóla hjá Fram og var mikið fjör. Það var fullt af krökkum og Saga var ótrúlega dugleg og flott. Þetta fannst henni mikið fjör og Arneyju Vöku leiddist sko heldur ekki í íþróttasal fullum af flottum krökkum. Reyndar stóð hugur dömunnar sjálfrar til þess að læra ballett en þá flugu fékk hún í höfuðið í jólafríinu þegar hún sá ballerínu í sjónvarpinu og féll í stafi. Ég kannaði þetta aðeins og ákvað að sjá til í haust ef að áhuginn verður enn til staðar. Í bili verður bara íþróttaskóli og eru allir sáttir við það. Sögu leist nú ekkert svakalega vel á það þangað til að hún var mætt á svæðið.
Í gærkvöldi þegar hún var að fara að sofa var hún mjög ósátt. Út úr bleika prinsessuherberginu flugu frasar á borð við ,,þið leyfið mér aldrei neitt” og ,,þið eruð alltaf svo vond við mig.” Hún var svo sár og fúl og reið að henni var fúlasta alvara. Þrátt fyrir að við færum saman yfir allt það skemmtilega sem við gerðum saman sat hún föst á sínu. Það klikkti svo út þegar hún gólaði líka: ,,þið eruð líka ótrúlega vond við Arneyju Vöku” Þegar ég gekk á hana og spurði af hverju hún segði það þá var hún alveg með það á hreinu, það var af því að við erum svo vond að setja hana í útiföt. Það finnst Arneyju ótrúlega leiðinlegt og sem skapmikil ung kona lætur hún okkur alveg heyra það. Þrátt fyrir að systir hennar sé bæði klár og skýr skilur hún engan veginn kaldhæðnina í orðunum: ,,æi greyið mitt, er mamma svona vond við þig að setja þig í útiföt? Eins og ég segi stundum við hana. Skynsöm ályktun hjá henni. Hún róaði sig niður og viðurkenndi að hún væri bara að bulla og fór að sofa eftir ástarjátningar til okkar allra.
Í næstu viku fer ég í skólann, frá 8-16 alla dagana svo það verður sannarlega nóg að gera. Sennilega verður þetta ágætis undirbúningur fyrir að snúa aftur á vinnumarkaðinn. Óli og Steinunn ætla að skipta snúllunni litlu með sér og þá er nú aldeilis hentugt að Steinunn býr við hliðina á Kennó svo það er stutt fyrir mig að hlaupa yfir og stilla til friðar. Arney er ef eitthvað er meiri mömmurófa en Saga Guðrún á sama aldri og ef eitthvað er, jafnvel pínulítið ákveðnari.