Skjalasafn fyrir janúar, 2008

Klaufa-Saga

20. janúar, 2008

Vikan gekk nú ekki áfallalaust fyrir sig frekar en aðrar skólavikur hjá mér. Á þriðjudagsmorguninn var Saga orðin veik eins og við var að búast. Hún var þó sprautuhress en með það mikinn hita yfir nóttina að við hélum henn heima. Á miðvikudeginum fengu þær systur að vera hjá Steinunni meðan ég fór í skólann. Saga vildi helst fá að gista og fannst að sjálfsögðu æði að vera þar. Arney var ekki jafn hrifin en lét sig nú samt hafa það. Þegar heim kom var mikið fjör í börnunum og hamagangur á hóli. Úr eldhúsinu heyrðist þá skaðræðisöskur þar sem Saga var á hlaupum og á móti okkur tók lítil stelpa með fossblæðandi munn. Hún var að hlaupa með rör af míkrófónstandinum sínum í munninum og virðist hafa dottið eða rekið sig í með þeim afleiðingum að munnurinn á henn fór í mask. Við ákváðum að fara með hana á Slysóog láta meta þetta og það var ekkert hægt að gera. Sárið, sem í fyrstu virtist vera afar massíft hefur gróið vel og er núna eiginlega bara stórt hola í munninum.
Þetta var önnur ferð Sögunnar á slysó en hún fór líka í byrjun júní 2006. Hér má lesa af þeim hrakförum dúllunnar. Hún stóð sig eins og hetja og ég er ekki frá því að þetta drama haf reynt meira á móðurina en barnið.
Í gær var svo íþróttaskóli og það sem henni finnst þetta skemmtilegt. Hún stendur sig mjög vel og maður sér mun á henni um leið. t.d. í þrautabrautunum. Hún er samt algjört “teachers pet,” hleypur og lætur klukka sig í stórfiskaleik t.d. og svo var hún að labba á slá og gat ekki horft á tærnar á sér því henni fannst stelpan sem aðstoðaði hana svo ótrúlega flott og fín. Arneyju finnst ekki minna gaman í íþróttaskólanum svo við höldum ábyggilega þessari reglu í framtíðinni að fara bara öll. Nýjasta nýtt hjá litlu dömunni er að reyna að standa upp á miðju gólfi og það gengur ekkert rosalega vel svona ennþá. En koma tímar koma ráð.

Ágætis byrjun…

13. janúar, 2008

Það sem af er árinu hefur farið mjúkum höndum um okkur fjölskylduna í Sólheimunum. Leikskóli, vinna og stelpur sem þroskast svo ógurlega hratt eru aðalmálið.

Arney Vaka fer allt sem hún ætlar sér og er ótrúlega skemmtileg. Hún er þvílíkt ljúf og róleg en samt sem áður alveg rosalega virk skonsa og það er ekki hægt að segja annað en að þær systur séu ótrúlega ólíkar á skemmtilegan hátt. Þær eru samt að sjálfsögðu báðar ótrúlega glaðar og ánægðar með lífið og tilveruna, með eindæmum skemmtilegar og að auki ótrúlega sætar. Litla stýrið segir núna nokkur orð, er ekki mikið að slóra við hlutina frekar heldur en systir hennar, en orðaforðinn hennar stendur saman af: mamma, Saga, takk, datt og týnd. Saga Guðrún þykist hafa heyrt hana segja Óli en við vonum nú að það sé misskilningur og þetta stýri komi til með að kalla pabba sinn pabba en ekki Óla. Hún er farin að læra að gera týndur fundinn sjálf með höndunum en er í smá vandræðum þar sem hún tekur alltaf fyrir eyrun í staðinn fyrir augun. Það er hrikalega sætt og engin löngun hjá okkur að leiðrétta það. Baðherbergið og elhúsið eru mest spennandi vistaverurnar og klósettpappírsrif uppáhaldsiðjan. Hún er líka alltaf að færa sig aðeins upp á skaftið með að borða og finnst kjöt best af öllu. Hún er ennþá soldið bröltormur þegar kemur að svefnmálunum en ég er búin að lesa nýju biblíuna mína og verður svefnprógram heima hjá okkur eftir næstu viku. Við erum byrjuð að undirbúa hana svolítið og ég hlakka faktískt bara pínu litið til.

Saga Guðrún er orðin ótrúlega stór. Í gær byrjaði hún í íþróttaskóla hjá Fram og var mikið fjör. Það var fullt af krökkum og Saga var ótrúlega dugleg og flott. Þetta fannst henni mikið fjör og Arneyju Vöku leiddist sko heldur ekki í íþróttasal fullum af flottum krökkum. Reyndar stóð hugur dömunnar sjálfrar til þess að læra ballett en þá flugu fékk hún í höfuðið í jólafríinu þegar hún sá ballerínu í sjónvarpinu og féll í stafi. Ég kannaði þetta aðeins og ákvað að sjá til í haust ef að áhuginn verður enn til staðar. Í bili verður bara íþróttaskóli og eru allir sáttir við það. Sögu leist nú ekkert svakalega vel á það þangað til að hún var mætt á svæðið.
Í gærkvöldi þegar hún var að fara að sofa var hún mjög ósátt. Út úr bleika prinsessuherberginu flugu frasar á borð við ,,þið leyfið mér aldrei neitt” og ,,þið eruð alltaf svo vond við mig.” Hún var svo sár og fúl og reið að henni var fúlasta alvara. Þrátt fyrir að við færum saman yfir allt það skemmtilega sem við gerðum saman sat hún föst á sínu. Það klikkti svo út þegar hún gólaði líka: ,,þið eruð líka ótrúlega vond við Arneyju Vöku” Þegar ég gekk á hana og spurði af hverju hún segði það þá var hún alveg með það á hreinu, það var af því að við erum svo vond að setja hana í útiföt. Það finnst Arneyju ótrúlega leiðinlegt og sem skapmikil ung kona lætur hún okkur alveg heyra það. Þrátt fyrir að systir hennar sé bæði klár og skýr skilur hún engan veginn kaldhæðnina í orðunum: ,,æi greyið mitt, er mamma svona vond við þig að setja þig í útiföt? Eins og ég segi stundum við hana. Skynsöm ályktun hjá henni. Hún róaði sig niður og viðurkenndi að hún væri bara að bulla og fór að sofa eftir ástarjátningar til okkar allra.

Í næstu viku fer ég í skólann, frá 8-16 alla dagana svo það verður sannarlega nóg að gera. Sennilega verður þetta ágætis undirbúningur fyrir að snúa aftur á vinnumarkaðinn. Óli og Steinunn ætla að skipta snúllunni litlu með sér og þá er nú aldeilis hentugt að Steinunn býr við hliðina á Kennó svo það er stutt fyrir mig að hlaupa yfir og stilla til friðar. Arney er ef eitthvað er meiri mömmurófa en Saga Guðrún á sama aldri og ef eitthvað er, jafnvel pínulítið ákveðnari.

Gleðilegt ár :D

1. janúar, 2008

Þá er yndislegt ár að baki og nýtt og spennandi ár tekið við. Saga er með það á hreinu - þetta er árið sem Arney verður 1 árs. Stór áfangi enda er enginn maður með mönnum án þess að eiga afmæli.

Nýja árið byrjaði heldur ekki illa því þegar að árið var nýgengið í garð kom Ída María Valdemarsdóttir í heiminn og heldur betur finnst okkur erfitt að vera á Íslandi í dag. Nú eru stelpurnar orðnar stóru frænkur og það er mikið ábyrgðarhlutverk. Eitthvað gleymir hún fljótt því hún er búin að ganga um með þykjustunni Ídu litlu í lófunum í allan dag og gestir hafa þurft að kyssa hana bless og dást að henni án þess að neinu tauti sé við hana komið. Undanfarna daga hefur líka góðvinkona hennar, Gunna Adólfsdóttir tekið virkan þátt í lífi okkar í Sólheimunum og er með eindæmum dugleg og skemmtileg stúlka. Besta er að henni fylgja engar kvaðir og hún gerir yfirleitt alltaf akkúrat það sem maður ætlast til af henni. Við þurfum lítið að gera nema kyssa hana góða nótt og kaupa handa henni nammi. Ömmu hennar fannst þetta frekar fyndin vinkona og minnti mömmuna á það að hún hefði ósjaldan þurft að binda hundinn hennar fyrir utan leikskólann. Þeir sem ekki átta sig á alvöru málsins, þá er það ímyndunarafl mæðgnanna sem á heiðurinn að Gunnu, Ídu litlu og hundinum. Ída María er samt í alvöru fædd í Noregi en þessi örsmáa er bara til hjá okkur.

Við höfum haft það rosalega gott um jólin í faðmi fjölskyldunnar og mættu þau nú alveg vera aðeins lengri. Mikið borðað, sofið og slakað á. Á morgun er alvara lífsins hjá pabbanum og Sögunni en mamman á jólafrí fram í miðjan mánuðinn. Alvara lífsins er nú ekki mikil hjá Arneyju Vöku sem hefur notað jólafríið til að verða duglegri að borða og er nú farin að ganga með á fullu, sama hvort það séu húsgögn eða fólk sem hún styður sig við. Hún er nú komin með 6 tennur og er alveg ótrúlega fyndin krakki.
Að sjálfsögðu fengu systurnar fullt af pökkum á aðfangadag en það var með eindæmum hvað þær voru samt góðar. Saga var auðvitað dálítið æst en hver láir henni það? Arney var pollróleg, tætti nokkrar slaufur og aðstoðaði systur sína við nokkra pakka. Þegar að gestirnir voru farnir og við vorum fjögur í kotinu þá rauk hún um alla íbúð til að fá útrás fyrir hreyfihvötina sem hafði vrið dálítið hömluð á meðan pakkaopnuninni stóð.
Á gamlárskvöld vorum við samkvæmt venju á Álftanesinu. Það var ósköp rólegt og notalegt. Saga smakkaði hreindýr og líkaði vel og borðaði fullt fullt af kjöti sem telst sko til tíðinda. Þær voru báðar mjög rólegar yfir þessu nema það voru mistök að hleypa Sögu út. Hún var mjög hrædd þegar þau komu aftur inn. Við tókum svo Ólöfu með okkur heim svo það voru sælar systur hér í dag enda Ólöf frænka með eindæmum vinsæl af þeim systrum.

Jæja látum gott heita í bili:)

Nýárskveðjur
Soffía.