Klaufa-Saga
20. janúar, 2008Vikan gekk nú ekki áfallalaust fyrir sig frekar en aðrar skólavikur hjá mér. Á þriðjudagsmorguninn var Saga orðin veik eins og við var að búast. Hún var þó sprautuhress en með það mikinn hita yfir nóttina að við hélum henn heima. Á miðvikudeginum fengu þær systur að vera hjá Steinunni meðan ég fór í skólann. Saga vildi helst fá að gista og fannst að sjálfsögðu æði að vera þar. Arney var ekki jafn hrifin en lét sig nú samt hafa það. Þegar heim kom var mikið fjör í börnunum og hamagangur á hóli. Úr eldhúsinu heyrðist þá skaðræðisöskur þar sem Saga var á hlaupum og á móti okkur tók lítil stelpa með fossblæðandi munn. Hún var að hlaupa með rör af míkrófónstandinum sínum í munninum og virðist hafa dottið eða rekið sig í með þeim afleiðingum að munnurinn á henn fór í mask. Við ákváðum að fara með hana á Slysóog láta meta þetta og það var ekkert hægt að gera. Sárið, sem í fyrstu virtist vera afar massíft hefur gróið vel og er núna eiginlega bara stórt hola í munninum.
Þetta var önnur ferð Sögunnar á slysó en hún fór líka í byrjun júní 2006. Hér má lesa af þeim hrakförum dúllunnar. Hún stóð sig eins og hetja og ég er ekki frá því að þetta drama haf reynt meira á móðurina en barnið.
Í gær var svo íþróttaskóli og það sem henni finnst þetta skemmtilegt. Hún stendur sig mjög vel og maður sér mun á henni um leið. t.d. í þrautabrautunum. Hún er samt algjört “teachers pet,” hleypur og lætur klukka sig í stórfiskaleik t.d. og svo var hún að labba á slá og gat ekki horft á tærnar á sér því henni fannst stelpan sem aðstoðaði hana svo ótrúlega flott og fín. Arneyju finnst ekki minna gaman í íþróttaskólanum svo við höldum ábyggilega þessari reglu í framtíðinni að fara bara öll. Nýjasta nýtt hjá litlu dömunni er að reyna að standa upp á miðju gólfi og það gengur ekkert rosalega vel svona ennþá. En koma tímar koma ráð.