Saga Guðrún & Arney Vaka

Þrátt fyrir dágóðan skammt af veikindum og öðrum álíka leiðindum undanfarnar vikur og mánuði höfum við það bara alveg hreint ágætt hérna í Sólheimunum. Við mæðgurnar áttum yndislega viku í Bergen, þar sem legið var í leti, borðað norskt góðgæti (smörbuk og riskrem og auðvitað ís), versluðum og nutum þess að vera í góðra vini hópi. Saga Guðrún hafði sko engu gleymt og sannaði að hún er eins og fíllinn, með ótrúlegt minni. Hún fleygði sér meira að segja á hundana, óhrædd með öllu og greinilegt að hún unir sér vel þarna. Arney mundi auðvitað ekki neitt en eins og hún er tók hún þessu öllu með jafnaðargeði, var ótrúlega hrifin af hundunum og notaði tímann til þess að ná endanlega góðum tökum á listinni að skríða. Eins og alltaf var erfitt að fara heim en það var nú samt gott að komast heim og knúsa pabbann. Hans var sárt saknað á meðan ferðalaginu stóð, Saga Guðrún hágrét eftir honum og talaði mikið um hann. Síðan eftir að við komum heim þá hefur hún kallað hann pabba mun oftar en hingað til.

Síðan við komum heim hefur ýmislegt gerst. Á leikskólanum hjá Sögu var ömmu og afa kaffi og henni fannst rosalega mikið sport að amma Edda skildi koma á leikskólann. Börnin á Holti buðu gestunum uppi á kaffi, kakó og bollur sem þau bökuðu sjálf og síðan var gestunum boðið að vera með á vinafundi. Af því að Saga hafði ekki verið á vinafundi eftir afmælið sitt fékk hún gullskikkju og afmælissöng þennan dag. Þess hafði verið beðið með mikilli eftrivæntingu og hún fór svo alveg í flækju og var hrikalega sæt við þessa athöfn. Við mæðgurnar fórum í kulda og frosti í Húsdýragarðinn og skemmtum okkur vel, enduðum ferðina á kakó og kleinu á kaffihúsinu og var ótrúlega ljúft. Sætu systurnar fóru í ljósmyndatöku til Steina sem að sjálfsögðu tókst með eindæmum vel að mati móðurinnar enda bara yndislegar í alla staði og fallegastar!
Saga Guðrún framdi síðan fyrsta prakkarastrkið sitt á fimmtudaginn í samvinnu við Sigríði Björgu vinkonu sína en þær voru að leika sér saman inn í herbergi. Þegar að Óli svo var að setja Sögu í rúmið þá kom í ljós að þær höfðu dundað sér við að lita með trélitum á gólfið. Eins og Sögu er einni lagið kom í ljós að hún kenndi vinkonu sinni alfarið um en við nánari athugun reyndist hún bara svakalega stolt af sjálfri sér og viðurkenndi sinn þátt fúslega. Þetta var nú eiginlega bara skemmtilegt prakkarastrik en mér hefur ekki fundist jafn fyndið það sem fylgt hefur á eftir, en það var fyrst bleikt stofuborð og núna í dag byrjaði hún að lita með gulum áherslutúss á borðið. Ekki aaaaaaalveg það skemmtilegasta en hún dauðskammast sín þegar hún fattar hvað hún er að gera. Kannski er hún líka pínulítið að kalla á athygi en hún er búin að vera svolítið erfiðara en venjulega undanfarið þó hún sé alltaf ósköp góð.
Arney Vaka blómstrar ótrúlega. Hún er farin að skríða, hefur staðið upp 1x, er komin með þrjár tennur, klappar, fer í indíánaleik og gerir hvað hún er stór. Hún er mesta músin í bænum, hrikalega sæt og skemmtileg eins og systir hennar en svo allt öðruvísi samt sem áður. Hún er sjaldnast kyrr og þarf að hafa hönd á öllu og prófa allt. Eða hún þarf að prófa allt nema mat en hún er ægilega áhugalaus fyrir honum. Hún er hrifnust af kjöti og borðar það með bestu lyst og á meðan nýti ég tækifærið og skófla upp í hana ávaxta eða grænmetismauki. Annars finnst henni brauð, rískökur og þess háttar matur sem hún getur borðað sjálf alveg sæmilegur. Rúsínur og brokkólí er það ógeðslegasta sem hún hefur fengið. Þetta er samt allt að koma hægt og rólega og við höfum engar áhyggjur af henni enda er hún alveg rosalega flott og fín stelpa í alla staði. Hún varð átta mánaða á fimmtudaginn og átti þá tíma í skoðun en vegna veikinda (surprise) þá urðum við að fresta skoðuninni.
Saga var síðan að borða bland í poka á laugardaginn og ég er eitthvað niðursokkin og svo spyr hún allt í einu: ,,má Arney fá svona jarðaberjanammi?!” og ég varð náttúrulega ægilega hneyksluð og segi nei, nammi sé ekki fyrir svona óvita eins og hana. Þá segir Saga: ,,nei ókei, henni finnst það bara svo gott” svo mig grunar stóru systurina um græsku og held að hún hafi gefið litla dýrinu að smakka þegar ég sá ekki til.
Núna um helgina fórum við Saga svo saman að versla nokkrar jólagjafir. Hún hafði gaman af því að velja en hápunktur dagsins var ferð í Toy’r’us að velja jólagjöf handa litlu systur. Hun var samviskusamlega valin og Saga afar ánægð með kaupin en fannst öllu erfiðara að ætla að geyma hana í heilan mánuð. Í gær bökuðum við síðan piparkökur sem Sögu fannst frekar skemmtilegt. Þannig að formlega erum við byrjuð að undirbúa jólin. Um næstu helgi er jólahlaðborð báða dagana en ég á eftir að sjá hvernig það fer hjá okkur þar sem sumir eru ekkert í rosalega löngu bandi frá mömmusjúklingnum sínum. Þá munum við sennilega líka skreyta aðeins en Sagan bíður spennt eftir því. Þetta er svo skemmtilegur tími þessa dagana – mikil spenna í 3ja ára stúlku og ég held að það verði bara skemmtilegra með hverju árinu að upplifa jólin með þessum elskum Það er nú meira sem hægt er að blaðra þegar að maður á að gera eitthvað gáfulegra. Nú á ég eftir tvö verkefni og eitt próf og ætla aldeilis að massa það á milli þess sem ég undirbý jólin.

Við mæðgurnar komum heim á miðvikudagskvöldinu eftir yndislega dvöl í Bergen. Ferðin heim gekk næstum því alveg jafn vel og leiðin út fyrir utan smá syrpu hjá litlu dömunni á Flesland. Núna er mamman að drukkna í verkefnum í skólanum og nær eiginlega ekki að spá í neitt annað en það og stelpurnar sínar. Einhvern tímann bráðum koma myndir og kannski engri ferðasaga.

“Það er alltaf rigning í útlöndum” sagði Saga Guðrún þegar við mæðgurnar skriðum fram úr rúminu um hádegi í dag. Það er líka alveg rétt hjá henni því að sjálfsögðu tók Bergen á móti okkur með rigningu. Það er nú þó í góðu lagi þar sem við gerðum okkur engar vonir um neitt annað.

Dætur mínar sýndu og sönnuðu í gær að þær eru snillingar. Þvílík draumabörn að það er engu lagi líkt. Flugið til Osló tók rúma tvo tíma og hvorug svaf neitt og þær voru eins og ljós. Við vorum svo heppnar að hitta indælisferðafélaga sem fóru með okkur í gegnum Gardermoen og við höfðum rúman tíma. Arney sofnaði að sjálfsögðu á hlaupunum í gegnum flugvöllinn í pokanum sínum. Síðan tók við tæplega klukkustundarflug til Bergen og aftur voru þær glaðvakandi og eins og ljós. Það var síðan frekar glöð Saga Guðrún sem sá Steinu sína og byrjaði að skríkja af kátínu á meðan við fórum niður stóran stiga á Flesland og það er ekki orðum aukið að hún dansaði út úr flugstöðinni og hingað heim. Hún hafði engu gleymt enda með minni fílsins - hún er ótrúleg. Hrópaði þegar við nálguðumst húsið að Valdemar væri í eldhúsinu og þegar Steina kom heim úr vinnunni fóru þær beint í póstkassann og hún mundi meira að segja hver var þeirra kassi
Hér er eins og alltaf æðislegt að vera og stelpurnar bara eins og heima hjá sér. Það var svo sannarlega óþarfi að hafa áhyggjur af ferðalagi með þessa snillinga. Vonandi gengur heimferðin jafnvel!!

Sögu hefur ekki liðið vel í dag. Ég held hún sé þreytt og illa upplögð bara. Hún var í dag eirðarlaus og ómöguleg og hékk alveg í skottinu á okkur. Við áttum síðan þessar samræður:

“Æi Saga mín, farðu bara og leiktu inni í herbergi. Pabbi kemur svo þegar hann er búinn að klára”
“En ég get ekki verið ein mamma”
“Nú af hverju ekki?”
“Æi af því ég er svona, æi svona bara inni í mér”

Sama sagan átti sér stað nú í kvöld. Hún vaknaði eftir tæplega klukkustundar svefn og grét viðstöðulaust ef við skildum hana eftir. Af því að hún gat ómögulega verið ein. Mér finnst maður nú bara vera orðinn svolítið stór að geta sett svona í orð og finnst hún stórkostleg að geta útskýrt fyrir okkur hvað sé að á þennan hátt.

Þegar Arney Vaka var 6 mánaða fékk hún fyrsta smakkið sitt. Hún var ekki hrifin og við foreldrarnir höldum áfram að misbjóða henni frekar mikið með þessum matargjöfum. Nú er hún að verða 7 1/2 mánaða gömul og er ennþá smakkfasanum og dafnar nú samt alveg jafnvel og áður og sefur yfirleitt vel svo það er ekkert til að hafa áhyggjur af.
Núna er hún búin að smakka ýmsar fæðutegundir, hún hefur fengið að smakka hirsigraut, sætar kartöflur, perur, epli, banana, kjúkling, brokkólí og avocado. Ólíkt systur sinni á sama aldri fannst henni kjúklingurinn bestur en Saga Guðrún fór ekki að borða kjöt fyrir en fyrir tæpu ári síðan. Hún er líka mjög hrifin af avocado út í grautinn og sætum kartöflum. Allt annað finnst henni bara mjög óspennandi og keyrði um þverbak í gærkvöldi þegar að móðirómyndin bauð henni brokkólí saman við grautinn. Það fannst með öllu óbjóður og vildi ekki sjá það. Hellti yfir sig fullu vatnsglasi (ekki spyrja hverjum dettur í hug að setja fullt vatnsglas fyrir framan hana) og komst þannig frá þessum matartíma. Við höfum aftur á móti verið dugleg að leyfa henni að borða sjálf. Hún fær banana í höndina, perur eða epli - týnir upp í sig kjötbita eða þá að hún fær einhverja fæðu í svona

fæðunet og finnst henni það mjög gott. Sérstaklega þegar gómurinn er að angra hana og þá er sérlega gott að setja eitthvað frosið í netið.

Þetta var bara smá svona um litlu rófuna sem er svakalega lasin. Þær systur eru báðar með lungnabólgu og eru búnar að skipta um veikindastöðu - Saga að hressast en það rennur og rennur úr nefinu á Arneyju og hún er með hitavellu. Samt er hún alltaf jafn góð og yndisleg og er alveg á því að láta sér batna um helgina því nú eru bara fimm dagar í utanlandsferð okkar mæðgnanna og húsfeðraorlof pabbans