Það eru svo margar skemmtilegar myndir af systrunum síðustu daga að ég get ómögulega valið eina til að hafa hér með færslunni. Svo það er bara nauðsynlegt að kíkja í albúmið og skoða þessi ótrúlega fallegu og skemmtilegu börn sem ég á.
Það er sko búið að vera nóg að gera hjá okkur og allir léttir og kátir í skapinu. Stórvinkona okkar allra hún Sigríður Björg átti þriggja ára afmæli á fimmtudaginn og við vorum svo ótrúlega heppin að vera boðin í tvær veislur. Fórum heim til hennar á fimmtudaginn og Saga Guðrún var pínu feimin en það rjátlaðist fljótt af henni. Í gær vorum við svo boðin í aðra veislu upp á Skaga og þar voru systurnar báðar í essinu sínu. Saga skemmti sér stórvel og fannst alveg rosalega spennandi að fara í göngin. Þegar við komum upp úr þeim á leið í afmælið tísti í aftursætinu: “ohhh ég er svo spennt” Litla dúllan! Arney Vaka grét svo alla leiðina heim í bílnum og tók svo aðra syrpu í bílnum í dag, reyndar bara úr Kópavoginum en það tekur sko á að hlusta á hana greyið, því hún er alltaf svo ótrúlega góð og glöð og ánægð að maður fær alveg illt í hjartað að hlusta á hana gráta svona. Svo situr besta stóra systirin hjá henni og segir: “allt í lagi Arney mín, við erum að koma heim, nú er komið nóg, nú er þetta búið.” Hún þagnaði reyndar, sennilega af skelfingu, þegar ég byrjaði að syngja á leiðinni heim í kvöld.
Við fjölskyldan dúðuðum okkur svo í vetrarklæðnað hér í morgun og fórum í gönguferð. Við fórum í Grasagarðinn og spjölluðum um heima og geima og við vorum að segja henni frá því að á veturnar færu fuglarnir til heitari landa. Svo töluðum við um að endurnar misstu fjaðrirnar sínar á haustin enda tjörnin loðin og svo líka að trén misstu laufin og svona. Þá sagði stýrið “eins og ég, ég missi hárið á haustin” Smá misskilningur í gangi en hún sættist alveg á þær útskýringar að við misstum ekki hárið nema þegar við værum lítil börn eða orðin gömul. Hún var svo kát að heya að hún hefði fengið svona fínt hár af því að hún missti allt hárið sitt þegar hún var lítil eins og Arney og fékk svona líka fínt hár til baka - því jújú, þá fá endurnar fínt “hár” til baka. Svo kom hún mér soldið á óvart - var að tala um endurnar og hvernig þær litu út og svona og fór að tala um stóru hvítu fuglana sem væru með svo rosalega langan háls, og endurnar sem væru litlar og allskonar svona. Höfum ekki séð svani í háa herrans tíð og ég hafði hreinlega ekki hugmynd um að þessi stóra stelpa væri komin með skilning og orðaforða til að tala um svona hugmyndir. Hún er orðin svo stór og fullorðin og það styttist sko í að við eigum 3ja ára gamla stelpu 
Frekar stór áfangi finnst mér!
Jæja, ég er að hætta að læra hér um miðja nótt og er að hugsa um að skríða upp í rúm til fallegu fjölskyldunnar minnar ef það er eitthvað pláss fyrir mig þar. Við foreldrarnir vorum farin að verða pínu þreytt á kvöldbröltinu í Arneyju og ætluðum að byrja á morgun að setja niður fasta kvöldrútínu, en barnið var bara svo indælt að detta sjálft í hana á föstudaginn og gengur svona líka vel. Fyrst að hún setti þetta sjálf á ætlum við bara að reyna að halda þessu við. Nóg að gera í næstu viku eins og alltaf á stóru heimili - Sagan byrjar á sundnámskeiði á þriðjudaginn og verður gaman að sjá hvernig það á eftir að ganga. Jú og alveg rétt, við fjölskyldan fórum öll saman í sund í gær og það vakti svona líka stormandi lukku! Arney var eins og henni einni er lagið, eins og ljós í klefanum og skemmti sér mjög vel í sundinu sjálfu, sullaði og skvetti og skríkti eins og hún væri á launum. Fannst Saga að sjálfsögðu flottust enda ekki annað hægt í rauða beljusundbolnum hennar 
Við stoppuðum þó auðvitað bara stutt svona í fyrstu sundlaugarferðinni - fórum upp úr þegar Vakan var farin að skjálfa en stefnum á að endurtaka leikinn fljótlega!
