Saga Guðrún & Arney Vaka

Það er líka önnur ný færsla fyrir neðan þessa Þessi fyrsta vika hefur verið ótrúlega fljót að líða og eiginlega bara furðulegt hversu ótrúlega vel hlutirnir hafa gengið. Fyrir utan það að Arney Vaka er ótrúlega vær og góð og dugleg að gera allt sem hægt er að ætlast til af henni þá hefur Saga Guðrún staðið sig eins og hetja. Þrátt fyrir að bæði stóra systirin og mamman séu sárlasnar þá hefur pabbinn bara verið heima og hugsað um kvennaveldið sitt og hefur staðið sig mjög vel. Enda er hann pínu þreyttur greyið en það er kannski ekki við öðru að búast þegar svona breytingar verða á heimilinu. Við erum búin að hafa það huggulegt hérna heima og fá þá nánustu í heimsókn. Saga Guðrún sýnir gestunum systur sína samviskusamlega en henni stendur mismunandi mikið á sama um áhugann eftir því hver gesturinn er. Hún er t.d. ekki lengi að skríða upp í afa fang ef Arney Vaka er þar fyrir til að vera viss um að hún gleymist nú ekki sjálf. Í dag komu svo Maja og Iðunn í heimsókn og hún tilkynnti þeim nú bara að þær væru sko búnar að sjá hana og skildi ekkert í áhuganum sem þær sýndu systur hennar!
Á þriðjudaginn fórum við upp á Barnaspítala með Arneyju Vöku í útskrift og eins og stóra systir hennar gerði á sínum tíma tekur hún hlutverki sínu alvarlega. Hún var búin að þyngjast þá þegar 125 gr – orðin 3950 gr takk fyrir – geri aðrir betur og er núna sennilega komin vel yfir fjögur kílóin miðað við að maður finnur mikinn mun á henni. Ljósmóðirin sem kom til okkar í heimaþjónustu er hætt að koma, við vorum útskrifuð á miðvikudag frá henni og fáum vonandi heimsókn frá ungbarnaverndinni fyrir páskana.
Við pöntuðum okkur núna stuttu fyrir fæðinguna burðarpoka á netinu sem við fengum svo í vikunni. Það mátti varla á milli sjá hvert okkar var spenntast á meðan við flæktumst um í efninu og reyndum að binda þetta á okkur svona í fyrstu. Við erum búin að fnna út úr öðrum pokanum svo það hentar Arneyju Vöku og núna kúrir hún vandlega bundin á bringunni á mér meðan ég skrifa þetta og finnst þetta ægilega kózý. Hinn pokinn verður að bíða betri tíma en við fengum hann þó a.m.k. til þess að virka fyrir Sögu en þegar maður er orðinn jafnstór og hún er ekkert auðvelt að fá mann til þess að prufa svona. Saga Guðrún fékk síðan líka dúkkupoka til að bera Heidi í og fannst hann frekar flottur!
Jæja þetta eru aldeilis afköstin hjá mér að skrifa – ótrúlegur dugnaður. Enda geri ég fátt annað – fékk einhverja ljóta best og búin að vera með háan hita og skemmtilegt og orkan var nú kannski ekki neitt rosalega mikil fyrir. Svo einhver afköst verð ég að sýna Vonandi njótiði góðs af!

Við vorum búin að vera að vona að litla daman okkar tæki forskot á sæluna og hún var líka í því að styrkja okkur í þeirri von þar sem ég var búin að vera með mikla fyrirvaraverki frá 38.viku. Það stóð til að framkalla fæðinguna upp úr settum degi ef hún væri ekki farin að gera vart við sig og ég vildi umfram allt að þetta fengi að ganga eðlilega. Svo 22.mars á fimmtudagsmorgni vakna ég eftir frekar svefnlausa nótt eins og venjulega til að koma Sögu á fætur. Ég var fljót að átta mig á að ég væri komin með verki og sagði við Óla að núna væru þetta alvöru verkir og ég tæki ekki í mál að þetta væru fyrirvaraverkir – svona ætlaði ég ekki að vera í marga daga! Ég átti tíma í monitor kl. 10 og notaði tímann á meðan Óli skrapp í skólann til að fara í sturtu og klára að undirbúa töskuna því ég var alveg hörð á því að þetta væri að bresta á. Í mónitornum reyndi ég að sannfæra konurnar um að ég væri komin af stað en þær voru ekki jafn vissar þar sem verkirnir voru mjög missterkir og mislangir. Undir lokin gat ég ekki einu sinni hugsað mér að sitja kyrr í stólnum og þær kölluðu á lækni til að skoða mig. Jújú, ég hafði rétt fyrir mér og var komin 3-4 í útvíkkun og við fengum að ráða hvort við færum upp á fæðingardeild eða heim. Við ákváðum að fara bara upp á fæðingardeild og fengum okkur bara að borða þar og vorum í rólegheitunum. Komum þangað um ellefu leytið og vorum með frábæra ljósmóður og æðislegan nema og vorum bara að spjalla og lesa slúðurblöðin. Upp úr hádegi ákváðum við að láta barnapíurnar okkar vita að það þyrfti að nálgast stóru systurina og svo létum við ömmurnar líka vita. Á vaktaskiptum kl.15:30 kom svo ný ljósa sem ákvað að flýta aðeins fyrir og sprengja belginn og þá kláraðist útvíkkunin mjög fljótlega og litla skvísan skaust svo í heiminn kl.16:50. Hún svona rétt æmti þegar hún kom út en var ekkert að æsa sig yfir þessu þegar hún var komin á bringuna á mömmu sinni og það er fyrst núna, rúmri viku seinna sem hún er farin að láta heyra í sér að einhverju ráði. Fæðingin gekk alveg rosalega vel og við fengum að fara í Hreiðrið. Skvísan var náttúrulega bara fullkomin, kom vel út úr blóðsykursprófunum og ekkert vesen á henni. Ömmurnar tvær og afinn komu svo í heimsókn til okkar um átta leytið og eftir að þau voru farin þá dreif ég mig í sturtu og við kúrðum svo öll þrjú saman í Hreiðrinu.
Daginn eftir fórum við heim rétt mátulega til þess að pabbi hennar fór að sækja stóru systurina. Þau komu við í dótabúð þar sem stolta stóra systirin keypti bangsa fyrir litlu systur og brunuðu svo heim í Sólheimana. Þegar að bíllinn var stopp fyrir utan sagði Saga Guðrún pabba sínum að hún væri alveg roooosalega spennt að hitta systur sína. Ég tók á móti henni inni og hún var soldið hissa á að bumban væri farin en fannst ég nú samt með soldið stóra bumbu. Arney Vaka lá upp í hjónarúmi og það var frekar undrandi Saga sem sá hana liggja þar. Við settumst hjá henni og hún virti hana fyrir sér í svolitla stund og svo leit hún á systur sína og pabba sinn til skiptis og svo sagði hún: þið eruð alveg eins. Þá átti hún auðvitað við háralitinn, en á þeirri stundu voru pabbi og Arney með grænt hár, Saga sjálf með hvítt og ég með gult Hún ljómaði eins og sólin þegar hún fékk að halda á systur sinni og var alveg æðislegt að fylgjast með henni. Hún átti í fyrstu í svolitlum erfiðleikum með nafnið hennar, fannst við alltaf vera að segja nei við þetta litla kríli, s.s. túlkaði nafnið sem Arna-Nei-Vaka og fannst þetta voða asnalegt.

Fyrst af öllu langar okkur að þakka fyrir allar kveðjurnar Það er alveg yndislegt að heyra frá ykkur og æðislegt líka að sjá öll kommentin við myndirnar!

Hér gengur allt ótrúlega vel og Arney Vaka gerir allt sem hægt er að ætlast til þess að maður geri þegar maður er þriggja daga gamall og gerir það með stæl. Saga Guðrún er ótrúlega dugleg og tekur þessu öllu með sínum hætti og eins og við bjuggumst við er hún bara duglegust við að hjálpa til. Hún hjálpar til við bleyjuskiptin og dáist takmarkalaust að systur sinni þegar hún sefur í vöggunni. Hún er dugleg að hnoðast í kringum okkur og vill mikið fá að halda á henni og kyssa hana. Hún er líka meira en lítið til í að lána Arneyju leikföngin sín en sú stutta er ekki alveg jafn hrifin. Í gærkvöldi t.d. lenti eitt kökukefli ofan í vöggunni hjá þeirri stuttu …

Lífið er yndislegt þessa stundina og við höfum það alveg stórfínt. Saga Guðrún fór í heimsókn í gær og aftur í dag á meðan við foreldrarnir og Arney Vaka hlóðum aðeins batteríin. Það var svo ansi sæl stóra systir sem fór í rúmið með mömmu sinni núna í kvöld og hélt svo fast utan um hana að hún ætlaði aldrei að sleppa frá henni

Loksins kom litla systir til okkar - fimm dögum fyrir settan dag Hún fæddist í gær, 22.mars kl. 16:50. Litla stelpan okkar hún Arney Vaka var 3825 gr eða rúmar 15 merkur og 52 cm. Fæðingin gekk ótrúlega vel og tóm hamingja á bænum. Saga Guðrún stóra systir kom við í dótabúð og færði systur sinni bangsa. Henni leist ekki vel á að bumban væri horfin en tók gleði sína á ný þegar hún ljómaði eins og sólin við að sjá systur sína.
Það koma fleiri myndir með tíð og tíma enda búið að taka nokkrar. Akkúrat núna langar okkur bara að knúsa stelpurnar okkar og ætlum að njóta þessara daga alveg í botn sem nú fara í hönd.

Bumbuskottið okkar hætti bara við í síðustu viku. Henni finnst greinilega við hæfi að láta bíða eftir sér - miðað við systur hennar gæti ég alveg trúað því að hún væri svolítil prímadonna nefnilega! Við förum í mæðraskoðun+monitor í fyrramálið og þá fáum við sennilega að vita meira um framhaldið - en núna eru ekki nema 8 dagar í settan dag og þar með fer gangsetningin að færast nær sem raunverulegur möguleiki. Ég sem treysti á skottuna mína að koma bara sjálf…

Saga Guðrún hefur það fínt þessa dagana, er ótrúlega dugleg að pissa í koppinn og jafnvel gera stærri stykki. Við erum aftur á móti aðeins smeyk við að taka af henni bleyjuna með tilliti til þess sem er á döfinni svo við tökum þessu bara rólega. Við fórum í fermingarveislu um helgina og var hún í essinu sínu og naut sín alveg í botn. Þegar við komum heim, seint og um síðir vildi hún fara strax í Iðunnar veislu en hún fermist í byrjun apríl Mikið partýdýr hún dóttir mín! Annars er hún búin að vera dugleg út að leika og í fyrsta skipti í dag sagði hún nei við því þegar henni var boðið út eftir leikskólann! Hún er samt með einhverja voða “ég get ekki” complexa þessa dagana - ýmist af því að hún er ekki sterk eða þá að hún sé ekki strákur. Stundum er hún líka bara pínulítil og getur lítið gert!! Það er kannski ekki skrýtið að hún sé svolítið aum og lítil af og til því þa er ekki sérlega spennandi heimilislífið núna, hlutirnir eru svolítið bara á hold hjá okkur! Við reynum nú samt að brasa ýmislegt skemmtilegt svona eins og getan leyfir en kannski er samviskubitið meira hjá mömmunni en í raun og veru hjá stelpunni?!
Á föstudaginn varð stelpan svo frekar glöð. Eins og fleiri jafnaldrar hennar hefur hún verið mikill aðdáandi Stubbanna og er búin að eiga lengi þrjá stubba bangsa. Í kringum flutningana fór hún að tala um að hana vantaði Pó og var oft að biðja okkur um að kaupa Pó í búðinni. Á föstudaginn fékk hún svo Pó en Iðunn & Maja frænka færðu henni gripinn. Hún var frekar hamingjusöm með sitt og kom hlaupandi heim og beint inn í herbergi, þar sem hún safnaði Stubbunum sínum öllum saman og hrópaði: “sjáiði hver er komin!” Greinilegt að það var ekki bara hún sem hafði saknað Pó. Allur skarinn þurfti svo að borða kvöldmat með okkur í gær og Pó og Saga hafa verið óaðskiljanlegar síðan á föstudaginn ef leikskólinn er ekki talinn með!

Jæja, ég er bara að drepa tímann á meðan skottan mín horfir á barnaefnið og Óli sér um matinn. Ákvað að skrifa hérna nokkrar línur en ég er líka búin að vera frekar öflug í því að setja inn myndir undanfarið. Ég vona samt að ég sjái ekki ástæðu til að skrifa hér aftur fyrr en að Saga sæta verður orðin stóra systir og býst jafnvel við því að það verði ekki ég sem færi ykkur þær fréttir Það væri rosa gaman að sjá kveðjur frá ykkur gott fólk

Kúlubúinn virðist vera eitthvað skyldur Sögu Guðrúnu prímadonnu sem er nú ekki þekkt fyrir að láta segja sér fyrir verkum! Hún ætlar að láta mömmu sína hafa töluvert meira fyrir sér en systir hennar á sínum tíma … við fórum upp á deild í gærkvöldi en vorum send heim aftur og ég fékk bara verkjatöflur með mér heim til að fara að sofa! Ekki skemmtilegt - svaf svo ekkert í nótt og er ennþá með einhverja verki en ekki nógu mikið til að vera the real thing. Daman er ekki búin að skorða sig og þær töluðu um að þessir verkir gætu stafað af því…
En eitthvað er samt að gerast og vonandi tekur þetta ekkert voðalega langan tíma í viðbót…bumbuskottið gæti því væntanlega farið að láta sjá sig hvað á hverju og erum við bara þó nokkuð spennt…

Saga Guðrún ákvað um leið og mamman á bænum kvað um þann úrskurð að litla systir mætti fara að láta sjá sig að verða veik Ég sótti hana lasna í leikskólann á hádegi á miðvikudag og hún hefur verið heima síðan. Hún er samt ekki almennilega veik, ekki með hita en mikla hálsbólgu og frekar pirruð. Hefði alveg getað farið á leikskólann í dag en var bara heima í rólegheitunum. Það er eins gott að hún nái þessu úr sér fljótlega - nú virðist bara wiský röddin vera eftir. Það er náttúrulega með öllu ófært að verðandi stóra systir sé síðan kannski bara lasin þegar litla snúllan mætir!

Af bumbunni er allt gott að frétta! Það er nóg að gera, vel upp á okkur bumbulíus passa og það er hér um bil fullt prógramm að fara í skoðanir. Skv nýjustu mælingum þá virðist daman ætla að verða töluvert stærri heldur en systir sín því hún mældist í fyrradag heilar 15 merkur. Saga Guðrún var bara 12 merkur eftir 40vikur svo þessi verður líklega heldur stærri og feitari! Auðvitað eru þetta bara mælingar og alltaf einhver skekkjumörk en engu að síður gaman að spá í þetta Þegar við komum síðan heim úr sónarnum kom stóra systirin hlaupandi á móti okkur og spurði: “er hún komin? er hún komin úr mallanum?” Þannig að hún er að verða eins spennt og það nær svona þegar maður er bara 2ja ára.

Saga Guðrún fór í klippingu í dag. Miðað við hvernig hefur gengið að klippa hárið á henni hingað til var mamman með svolítinn hnút í maganum. En við fórum til Stóru-Nönu og það voru bara smá byrjunarörðugleikar - svo stóð hún sig bara rosa vel og það var bara allt annað barn sem labbaði út af stofunni. Henni fannst þetta bara gaman svona eftir á og er rosalega stolt með fastar fléttur og bleikar teygjur í hárinu

Það styttist óðum í bumbubúann okkar, ekki nema 26 dagar í settan dag svo að við ættum kannski að fara að gera eitthvað af viti til að undirbúa komu dömunnar. Saga Guðrún er svolítið hissa á því að núna er þetta “bráðum” að verða raunverulegt - við erum búnar að vera að tala um páskaeggin sem hafa veitt athygi hennar í búðum undanfarið og henni finnst voða skrýtið að litla systir komi áður en að hún fái páskaegg. Hún er samt með flest allt á hreinu, t.d. ætlar hún ekki að vera eins og Snuðra&Tuðra við litlu systur sína heldur passa hana mjög vel þar til hún er orðin nógu stór til að leika við.
Annars gengur lífið sinn vanagang hjá okkur - Saga fer sæl og ánægð á leikskólann á hverjum degi og er í frábæru formi. Koppurinn er aftur komin á dagskrá og gengur alveg ágætlega þó að áhuginn sé ekki alveg jafn mikill og í fyrra skiptið sem þetta small hjá henni. Hún er ólíkt spenntari fyrir klósettferðum á leikskólanum en skv. henni þá er hún stundum eina stelpan á Holti sem er með bleyju og stundum þá eru það bara litlu krakkarnir á Holti em eru með bleyju og hún líka (NB hún skilgreinir sjálfa sig ekki sem litla barn þó hún sé yngst). Við tökum þetta nú samt bara á rólegheitunum og engin pressa, þetta kemur allt þegar hún er tilbúin til þess. Pabbinn á bænum er alltaf á fullu, að vinna og í skóla og að sjá um stelpurnar sínar enda mamman ekki til stórræðanna. Hún er reyndar búin að standa sig vel í að læra og “bara” eitt verkefni eftir sem hún getur klárað fyrir fæðinguna. Á næstu dögum fer hún kannski að týna lítil föt í þvottavélina og svona til að barnið eigi einhverja hreina leppa þegar hún kemur! Annars erum við furðu róleg, það reddast alltaf allt
Við Óli fórum í foreldraviðtal á leikskólanum á þriðjudaginn og að sjálfsögðu kom allt gott út úr því. Stóra stelpan okkar er dugleg, glaðvær og góð og ekkert vandamál með hana. Hún stendur sig rosa vel í hvíldinni, fékk reyndar smá bakslag eftir veikindin um daginn en finnst þetta nú lítið mál. Við vorum (og erum) að sjálfsögðu ferlega stolt enda flottasta stelpan á ferðinni. Við erum líka búin að taka eftir því undanfarna daga og vikur hvað hún er að taka rosalegum framförum t.d. í fínhreyfingum. Það er alveg magnað að sjá hana lita núna - í staðinn fyrir að krassa bara yfir alla myndina er hún farin að lita eftir línunum og jafnvel inn í pínulitlar jólakúlur! Það þarf líka að sjálfsögðu ekkert að nefna það að hún er síblaðrandi og hefur sko mikið að segja, allt sem er eins og allt sem er til heima hjá henni er óþrjótandi uppspretta samræðna frá hennar hálfu og virðsit vera ansi mikið sem hún á heima hjá sér sem hún sér annars staðar Jæja, mamman virðist vera óþrjótandi við að blaðra um þennan snilling sem hún á enda lítið að gera hjá henni akkúrat núna.
Einu sinni enn langar mig til að hvetja ykkur til að skilja eftir kveðju Annars erum við að hugsa um að gera nýja síðu fyrir þær systurnar og jafnve flytja hana en það kemur allt í ljós…