Saga Guðrún & Arney Vaka

Þá er fyrsti öskudagurinn, sem Saga Guðrún hefur sæmilegt vit á kominn og farinn. Það kom ekki margt til greina hjá dömunni annað en að vera prinsessa og kemur það líklega fáum sem til þekkja á óvart. Við vorum svo heppnar að fá gefins Mjallhvítarbúning og ég hef bara aldrei séð barnið jafn hamingjusamt og þegar hún mátaði hann. Hún var alsæl og ótrúlega fín og flott í gær þegar hún fór á leikskólann. Það var mikið spáð og spögglerað í hinum búningunum og henni leist ekki sérlega vel á blikuna t.d. þegar einn kennarinn mætti sem norn en hún komst yfir það og fannst það bara voða fyndið. Það var öskudagsball og kötturinn slegið úr tunnunni. Daman dansaði af hjartans lyst og skemmti sér vel en tók ekki í mál að slá í tunnuna. Hún tók svo ekki í mál að fara úr búningnum allan daginn og fór m.a.s. í hann undir snjógallann í útiveruna. Við þurftum síðan að fara í Bónus eftir leikskóla og Saga er jú nokkuð viss um að alvöru prinsessur versli í Bónus Þetta var velheppnaður dagur og alsæl prinsessa sem sofnaði snemma í gærkvöldi!

Litla skottan okkar er loksins orðin frísk! Fékk að fara á leikskólann í morgun og var alsæl. Var meira að segja næstum því ekkert úrill þegar hún vaknaði þegar ég minnti hana á að hún væri að fara á leikskólann. Aftur á móti varð hún ansi svekkt þegar hún uppgötvaði að í dag væri ekki dagurinn sem hún fengi að fara í búningnum sínum í leikskólann og var alveg hundfúl út í þennan bollu- og sprengidag sem eru að þvælast fyrir! Svo var þessi mamma líka alveg ómöguleg og gleymdi Heidi dúkku heima og það var þvílík sorg! Heidi dúkka er ennþá haldreipið hennar í hvíldinni og oft mjög erfitt ef hún gleymist heima.

Daman tók heldur betur góðan tíma í að jafna sig. Hún var orðin hitalaus á fimmtudaginn en það var eiginlega ekki fyrr en í gær sem að hún var orðin sjálfri sér lík. Var fín framan af laugardeginum en voða lítil á laugardagskvöldið en ég held að oþfreyta hafi spilað þar inn í. Núna er hún búin að lofa að verða ekkert meira veik á næstunni, ekki fyrr en að litla systir er komin og farin að braggast Svo er bara spurning hvort að hún standi við stóru orðin! Reyndar er hún búin að halda því stöðugt fram allan tímann að hún sé sko ekkert lasin!

Það er fínt að hún sé komin aftur á leikskólann - gott að komast í rútínu. Þessi veikindi og innivera fara líka svo í skapið á henni, verður alveg ómöguleg þegar svona langt líður á mili þess sem hún fer á leikskólann. Þar sem það eru allir búnir að vera veikir hér og hálfslappir er samkomulagið ekki alveg eins og best verður á kosið þegar þannig stendur á svo leikskólinn er sérlega velkominn í daglega lífið aftur! Mikið auðveldara að takast á við tilveruna eftir leikskóla og nýta þann tíma í að gera eitthvað skemmtilegt!

Eins og margir geta ímyndað sér finnst Sögu bolludagurinn ansi spennandi! Litla rjómakellingin er heldur betur ánægð - búin að fá bollusmakk og líkaði það að sjálfsögðu ótrúlega vel! Svo er hún rosa spennt því í kvöld er mamman búin að lofa að elda hvorki meira né minna en BLEIKAR fiskibollur sem eiga án efa eftir að falla í kramið hjá henni! Svo eru kjötbollur á leikskólanum og hver veit nema eins og ein eða tvær rjómabollur eigi eftir að renna niður inn á milli! Á morgun ætlum við svo í saltkjöt og baunir til ömmu og afa, verður gaman að sjá hvort að barnið tapi sér aftur í þeim mat eins ogí fyrra eða hvort að saltkjötið falli undir sama hatt og annað kjöt þetta árið.

Annars er allt rólegt - litla systir er búin að bakast í 35 vikur og þetta fer óðum að styttast. Hún hefur það gott í kúlunni og þó að híbýlin beri það ekki með sér er þetta víst stærðarinnar stelpa og skv. sónarmælingu síðustu viku er hún að ná fullburða Sögu Guðrúnu í stærð Það verðru svo sannarlega spennandi að sjá hvort að þær systurnar eigi eftir að verða eitthvað líkar eða hvort að maður fái eitthvað allt annað eintak. Ég er farin að hallast að því að við fáum stutta og feita prinsessu í þetta skiptið - annað hvort með kolsvartan lubba eða eldrauðan Saga Guðrún er viss um að hún verði með gult hár eins og hún, en Saga Guðrún heldur líka að ég og hún séum við alveg eins hár
Eins og flestir vita er Saga Guðrún masglöð með meiru og hefur orð á flestu. Hún er bara nokkuð skýrmælt og ekki algengt að orðin beyglist mikið í meðförunum hjá henni. Skemmtilegasti misskilningurinn hingað til var í haust þegar hún talaði um Valdemar sem mandarínu í nokkrar vikur og var mikið hlegið. Núna er fyndnasta beyglan hjá henni að sokkabuxur eru bossabussur Síðan stendur hún í þeim mikla misskilningi að herðartré - sem hafa verið í talsvert mikilli notkun á meðan týnt var í skápa og þ.h. hér eftir flutningana - heiti axlabönd! Ég er búin að hlæja svo mikið að þessum misskilningi og ég hélt ég myndi kafna úr hlátri inn í Ikea um daginn þegar barnið veinaði af hamingju og fórnaði höndum þegar hún sá marglit “axlabönd” til sölu

Þá er Sagan að hressast, farin að labba, tala og borða og actually vaka og hefur ekki verið með mikinn hita í dag. Vonandi kemst hún á leikskólann á miðvikudaginn - hún svaf frá því að við komum heim spítalanum á laugardagsnóttina og til 10 í morgun og er öll að hressast!

Annars er allt gott að frétta. Við erum búin að koma okkur nokkuð vel fyrir, ekki nema eins og ein Ikea ferð, nokkrir naglar og smá dútl eftir. Við erum búin að mála Sögu herbergi, bleikt eins og daman óskaði eftir - fórum samt milliveginn þar sem hún talaði um bleikt og fjólublátt en við féllumst ekki alveg á þá samsetningu Hún er afar sæl en ekki alveg nógu spennt fyrir að fara að sofa þar inni en það kemur allt með kalda vatninu. Sögu Guðrúnu líður bara mjög vel hérna í nýju íbúðinni enda varla við öðru að búast. Hún er líka alsæl á leikskólanum og nýtur þess svo sannarlega að vera þar allan daginn. Við erum aðeins byrjuð að undirbúa stórþvotta á smábarnafötum og gera tilbúið fyrir litlu systur og hefur stóra systirin verðandi frekar gaman af því að vera með. Hún sýnir þessu öllu mikinn áhuga og talar og spyr mikið - svo það verður gaman að sjá viðbrögðin. Í dag eru ekki nema sex vikur í settan dag en við krossum putta og vonum að hún verði aðeins á fyrra fallinu því það er talað um að ég verði sett af stað ekki seinna en eftir sjö vikur ef að ekkert verður farið að gerast. Það er jú ólíkt vænlegri kostur að sjá um þetta sjálfur finnst okkur Það stefnir semsagt allt í að Saga verði orðin stóra systir fyrir páska! Annars gengur lífið bara sinn vanagang og allir að hressast - ég setti inn myndir í fyrsta skipti í ár og öld - einhverjum til ánægju vonandi En veriði nú endilega dugleg við að kvitta fyrir komuna

Jæja, þá er aðalmanneskjan á bænum lögst í flensu og fyrst hún var að leggjast á annað borð ákvað hún að gera það almennilega. Hún var voða tillitsöm og byrjaði að veikjast á föstudagskvöldið, var svo voða lasin allan daginn í gær en eitthvað fannst greyinu laugardagskvöldið dauft því við enduðum það á því að fá okkur bíltúr með sjúkrabíl upp á Barnaspítala! Elsku litlan snúllan mín fékk nefnilega hitakrampa! Þetta var frekar erfitt kvöld en þetta endaði allt vel, krampinn var ekki langur né mjög harður en engu að síður krampi og sjúkraflutningamennirnar sem komu vildu endilega senda hana í tjékk upp á spítala sem við féllumst að sjálfsögðu á. Við mæðgurnar fórum með sjúkrabílnum og pabbinn brunaði á eftir. Hún var skoðuð vandlega og tekin bæði blóð og þvagprufa og þetta er sem betur fer bara venjuleg pest sem hún er með. Litla snúllan er ennþá voðalega lasin og við þorum varla að líta af henni eins og er … sefur vært í pabba fangi núna með bullandi hita og við foreldrarnir erum frekar tuskuleg eftir þetta allt saman!

Við erum flutt og líður alveg ljómandi vel á nýja staðnum. Sögu Guðrúnu fannst þetta töluvert skrýtið til að byrja með og fyrstu dagana bað hún mikið um að fara heim til sín. Einn daginn var hún líka skelfingu lostin og hafði miklar áhyggjur af rúminu sínu - sem samt sem áður er búið að standa inn í herberginu hennar síðan á laugardaginn. Það gengur ágætlega, ósköp hægt samt sem áður að koma okkur fyrir. Við erum ekki enn búin að skila hinni íbúðinni og það er í forgangi - en vonandi næst að klára hana í kvöld. Ef það gengur upp er stefnan að reyna að mála Sögu herbergi um helgina og klára að koma henni fyrir enda hefur lítið komið upp úr kössum af dótinu hennar og hún orðin soldið eirðarlaus eftir því.
Nú er farið að styttast í bumbubúann okkar, ekki nemar rúmar 7 vikur í settan dag og ég vann seinasta vinnudaginn minn í dag. Það verður frekar skrýtið að vera heima allan daginn ein með sjálfri sér en ég hef nú samt ósköp gott af því. Við höfum lítið vera í myndatökum en það fer að líða að því - núna er best að snúa sér að því að pakka upp úr kössum og taka aðeins til í svefnherberginu á meðan að daman er á fótum