Yndislegust af öllum
27. nóvember, 2006
Saga Guðrún er yndislegust. Það er búið að vera alveg frábært að hafa hana á þessum erfiðu tímum og hún er óspör á knús og kossa og falleg orð þegar okkur líður illa. Og að sjálfsögðu jafnast ekkert á við knús og kossa frá henni! En þetta er svosem líka búið að vera erfitt hjá henni en það er ekki við öðru að búast! Við erum núna að komast aftur í daglega rútínu og aðeins að byrja að stússast aðeins fyrir jólin, enda eins gott að dreifa því sem þarf að gera þegar það bíða eftir manni jólapróf núna í desember. Setja upp jólaljósin, baka piparkökur, kaupa dagatal og svona ýmislegt sem bíður áður en prófin byrja.
Bleyjumálin voru sett í biðstöðu hjá henni þar sem hún fékk þvagfærasýkingu og var sett á sýklalyf. Það kom þess vegna slæmt bakslag og hún er ennþá að vinna sig úr því. Það liggur svo sem ekkert á og hún er bara nokkuð dugleg að fara á klóið á leikskólanum.
Um daginn þegar hún átti afmæli fékk hún í afmælisgjöf bleikan púða með kanínu. Hendur, fætur og eyru kanínunnar standa út úr púðanum og þó að púðinn hafi ekki vakið mikla athygli í pakkaflóði afmælisins er hún núna búin að taka við hann miklu ástfóstri. Kanínukoddinn er orðinn ómissandi þegar hún fer að sofa, það þarf að knúsa hann eða halda í hendurnar á kanínunni til að geta sofnað. Í nótt vaknaði hún grátandi upp í okkar rúmi af því að kanínukoddinn varð eftir í hennar rúmi! Algjörlega ómissandi!
Koddinn góði fylgdi henni líka á laugardaginn en þá fór hún í sína fyrstu næturgistingu. Hún var orðin alveg rosalega spennt strax á föstudeginum og vildi fara að pakka niður. Leiðinni var að sjálfsögðu heitið til Steinunnar og Halla og hún mátti varla vera að því að borða, hvorki ís né pizzu því hún var svo spennt að fara að sofa. Hún var rosalega stillt og góð, gekk eins og í sögu bara. Þegar ég hringdi í hana á sunnudagsmorgninum var bara sagt: “hæ mamma, ég vil ekki koma heim” og svo vildi hún bara vera þar 
En þegar leið á daginn afbakaðist sagan og hún sagði ömmu Mónu að hún hefði skælt alla nóttina og viljað að ég sækti sig.
Saga Guðrún er líka orðin ótrúlega dugleg að vera úti. Pabbi hennar er búinn að vera duglegur að fara með hana út og pína hana aðeins og hún er bara frekar brött í kuldanum enda vel gölluð. Hún er amk að hætta að sitja bara og væla þó að hún segi söguna alltaf þannig sjálf. Hún virðist standa í þeim misskilningi að það sé eitthvða til að vera stoltur af að vera væluskjóða.
Við fórum um helgina og skoðuðum jólalandið í Blómaval. Minni konu leist nú bara alls ekki vel á það - varð frekar hrædd. En hún er hrifin af jólaskrautinu, ljósum og glimmeri og finnst jólasveinarnir frekar spennandi á allri jólavöru - jólamjólk, jóla appelsín og fleira í þeim dúr. Hún hefur ekki ennþá hitt alvöru jólasvein og verður spennandi að sjá. Saga er ákveðin í að vilja ekki setja skóinn út í glugga og er sannfærð um að hún fái enga jólapakka!
Jæja, látum þetta þvaður nægja í bili. Við erum með hugann hjá Steinu frænku í Noregi og sendum henni fullt af kossum og knúsum og lofum að reyna að vera dugleg að setja inn myndir til að stytta henni stundirnar næstu vikur Verst að maður getur eki sent henni knús og kossa frá Sögunni því það er nú næstum allra meina bót!
