Allt fram streymir endalaust…
31. maí, 2006ár og dagar líða…nú er komið hrímkalt haust… Nei nei … ég á bara alltaf í sömu vandræðunum með titlana á þessar blessuðu færslur.
Nú er smá veikindahrina að herja á hana dóttur mína, hún er stútfull af kvefi og hósta og búin að vera með hita með því. Það virðist vera þannig að þegar hún veikist einu sinni þá nær hún sér ekki upp úr pakkanum í soldinn tíma. A.m.k. hefur það sýnt sig núna eftir áramótin. Hún er líka að sofa rosalega mikið, leggur sig yfirleitt í alveg 4 tíma á daginn sem er soldið mikið fyrir svona stóra stelpu.
Við erum bara svona hægt og hægt að reyna að koma okkur í sumarfílinginn - gengur illa bæði út af veikindum og veðráttu en erum þeim mun duglegri að leika okkur inni. Við erum búnar að setja stól á hjólið mitt og fara í nokkra stutta hjólatúra en ætlum svo að hjóla í vinnuna þegar að skottan verður orðin hressari. Sögu Guðrúnu finnst það ægilega gaman en treystir pabba sínum heldur betur en mér til að hjóla með sig. Hún fékk bleikan kanínuhjálm og er mjög hrifin af honum. Hún fékk líka buff og sólgleraugu og finnst hún bara töff - sem hún að sjálfsögðu er.
Annars er allt við það sama hjá okkur. Pabbinn á bænum farinn að vinna á fullu og líkar það bara mjög vel. Gleymdi þó bílnum í vinnunni á föstudaginn sem var alveg hilarious verð ég að segja
Núna er Þyrnirós sofandi á sínu græna eyra og við að hugsa um að fara í hjólatúr þegar hún rumskar. Kemur bara í ljós hvenær hún vaknar því Bónus bíður líka spenntur eftir okkur