Saga Guðrún & Arney Vaka

Nú eru loksins komnar inn myndir frá sumrinu :D  Hef fengið ansi margar rukkanir undanfarið svo nú er sko nóg að skoða!

Við erum loksins komin í langþráð sumarfrí Yndislegt alveg, enda kærkomið að fá smá rólegheitatíma eftir það sem á undan er gengið enda búið að vera nóg að gera hjá okkur.  Saga Guðrún var búin að bíða spennt eftir þessu, alvege síðan að sumardagurinn fyrsti var í apríl - enda fannst henni rökrétt að ætla að sumarfríið hæfist þegar að sumarið kæmi. Arney Vaka er kannski ekki alveg jafn spennt en henni líkar þetta nú ágætlega enn sem komið er.  Mér segir þó svo hugur að hún verði farin að sakna kennaranna sinna og krakkanna á leikskólanum áður en vikan er úti enda með eindæmum hrifin af þessu fólki öllu! Svo hrifin að hún hrópar á þau upp úr svefni og þegar eitthvað bjátar á!

Þetta er alveg nýtt fyrir okkur að eiga svona sumarfrí heima við. Þetta er nú ekki nema í þriðja sinn sem við Óli fáum sumarfrí og höfum alltaf farið út hingað til stóran hluta þess.  Stefnan er sett á að vera duglegur að vera úti með stelpurnar og sinna ýmsu smálegu hérna heima. Við ætlum líka í einhverjar útilegur og nokkrar styttri ferðir og síðan sennilega í sumarbústað í tæpa viku.  Ég segi það ekki, okkur langar auðvitað óskaplega að fara út en sem stendur er rigning þar og blíða hér, og aldrei að vita nema að við reynum að skreppa í stutta ferð í vetur bara í staðinn.  Akkúrat núna er ágætt að vera heima og hlaða batteríin.  Stelpurnar eru búnar að vera eins og ljós að leika sér, heyrist varla í þeim klukkutímunum saman hérna heima og leika sér ótrúlega vel og fallega saman.  Auðvitað slettist upp á vinskapinn eins og gengur en langoftast eru þær góðar vinkonur og flottar saman.   Hið klassíska systkinasamband, bara gaman að þeim! Arney Vaka er líka í fyrsta sinn farin að passa upp á systur sína, í sundi í gær sagði hún öllum að þetta væri sko systir sín og bara systir henanr mátti koma á eftir henni í rennibrautina og var í rosa knúsustuði.  Það er ágætt að það er ekki alltaf bara í hina áttina.

Það er fullt af myndum sem bíða eftir því að vera settar inn á netið, gerist ábyggilega einhvern tímann í sumarfríinu.

Ég á bágt með að átta mig á því hvað tíminn líður hratt.  Það hefur mikið verið um að vera hjá okkur og ekki allt jafnskemmtilegt en systurnar taka þessu með jafnargeði og standa sig vel á erfiðum stundum.  Elsku amma Bogga dó í síðustu viku og þó að það hafi nú verið fyrirsjáanlegt er þetta að engu síður erfiðir tímar enda hún amma alveg einstök kona. Saga Guðrún líkist henni ömmu sinni að því leyti að hún má aldrei missa af veislu og fór strax að hlakka til erfidrykkjunnar. Það er náttúrulega bara fyndið :)  Núna er stúlkan líka orðin svo stór að það er ýmislegt sem þarf að ræða og takast á við með henni en hún hefur nú tekið þessu með ró og lítið spurt.  Við fjölskyldan hittumst öll í kjötsúpu daginn sem amma var kistulögð og síðan var ég með smá útskriftarveislu um helgina svo það er nóg af veislum í kringum þær og það finnst þeim sko ekki neitt lítið gaman. Arney Vaka sagði meira að segja í gær þegar við Óli vorum að tala um að fara til Maju að sækja restina af dótinu frá veislunni: “nú er veisla?”

Uppáhalds litla frænka okkar kom um seinustu helgi og hafa þær mæðgur að sjálfsögðu búið hjá okkur. Systurnar sætu fengu nýtt rúm um daginn, koju sem er með 120 cm koju niðri og svo mjórri efri koju og lofuðu frænkum sínum fúslega að fá hana lánaða. Það er mikil spenna í að rífast um að sofa á gólfinu í mömmu og pabba herbergi en það er sú litla sem hefur vinninginn, þú hún virðist liggja kyrr þar í stað þess að vera á fullri ferð með endalaust vesen upp í rúminu okkar. Það gekk nú ótrúlega vel miðað við allt að láta hana sofa í nýja rúminu sínu en til að byrja með sofa þær saman í neðri kojunni.  Arney Vaka hefur sofið upp í hjá okkur frá fæðingu en var aldeilis tilbúin til þess að flytja sig um set þegar kojan var komin upp.  En aftur að frænkumálunum. Systurnar eru alsælar og eru ótrúlega góðar báðar tvær við litlu frænku sína og Steina frænka er auðvitað líka vinsæl. Saga er afskaplega glöð að hafa hana hjá sér því þær eru miklar vinkonur og eiginlega ótrúlegt hversu mikil tengsl eru á milli þeirra miðað við hversu langt er á milli þeirra svona 350 daga á ári.  Ída María er sérlega hrifin af bókasafni systranna og rúminu þeirra og fannst ekki heldur leiðinlegt að fá lánaða stubbasæng og kodda.  Það er stundum örlítið stirt á milli yngri frænknanna en þær þurfa bara að venjast hvor annarri.

Stelpurnar eru auðvitað alltaf á leikskólanum og eru jafn ánægðar þar og alltaf. Ég er þar náttúrulega líka og í dag var fyrsti dagurinn minn eftir útskrift :)  Ég er samt auðvitað búin að vera þarna frá því að ég kláraði skólann. Arney Vaka hefur verið erfið í skapinu og er aftur komin með ónot í magann og leiðindi. Ekkert finnst að barninu og við reynum bara að vera þolinmóð. Hún er svo allt öðruvísi að skapi farin en systir hennar og ekki síður ákveðin og við höfum á stundum staðið á gati yfir henni og hvernig á að taka á henni.  Hún er samt svo fáránlega fyndin og skemmtileg á stundum og langoftast er hún ekki til vandræða. Maður er bara vanur svo ólíkum hlutum með systur hennar.  Hún Arney Vaka er farin að tala út í eitt og það er alveg sama hvort aðrir séu að tala á sama tíma eða ekki. Eins og systir hennar var er hún mikið upp á H-ið og setur H fremst í ansi mörg orð.  Hún er algjör söngfugl og er á fullu í ímyndunarleik. Hún er lánsöm að eiga Sögu fyrir systur því Saga hefur mikla þolinmæði gagnvart henni. Þær leika sér mikið saman og Saga hefur kennt henni ótrúlega margt. Þær eru oftast í mömmuleik og þar sem báðar vilja vera mömmur eru gjarnan mamma og stjúpmamma í hverjum leik. Enginn vill vera litla barnið og enn síður pabbinn.  Ég held að hvorug þeirra viti hvað stjúpmamma er en ef það virkar fyrir þær þá er það gott mál!   Þegar þær eru ekki í mömmuleik þá er búningaleikir og hverskonar lita- og teikni iðja afskaplega vinsæl.

Við förum í sumarfrí eftir þrjár vikur. Það verður ótrúlega ljúft og við ætlum að ala manninn hér á Íslandi þetta sumarið. Okkur dauðlangar auðvitað út til Os en það kemur sumar eftir þetta sumar. Það er svo ótrúlega margt í gangi í kringum okkur og við viljum vera til staðar fyrir fólkið okkar auk þess sem að ferðalög hafa nú oftast verið hagstæðari en þetta sumarið Við stefnum á styttri ferðalög innanlands bara og svo er auðvitað hægt að gera alveg ótalmargt í nágrenni borgarinnar.  Saga Guðrún er búin að bíða eftir því frá því á sumardaginn fyrsta að fara í sumarfrí en mig grunar að eins og venjulega verði hún farin að sakna Klambra innan skamms.  Í fyrra vorum við nánast allt fríið okkar úti svo það var nóg við að vera svo það verður öðruvísi núna að vera heima við.

Þó að ég sé nú frekar treg við að skrifa hérna inn reyni ég að setja inn myndir reglulega. Það gerist þó ekki meðan mæðgurnar í Norge eru hérlendis því þá er enginn samviskusamlega að reka á eftir mér.  Af og til detta inn gullkorn Látum þetta gott heita í bili.

Kveðja
Soffía þroskaþjálfi.

Arney Vaka var svo ótrúlega heppin í dag að henni var boðið í leikhús með engum fyrirvara! Það sem betra var að leikhúsferðinni fylgd í jeppanum hans Elvars og með ekki amalegri fylgdarlið en “Lehlu og Dajel Beeeeda.”  Þau fóru að sjá “Skoppa og Skrítla í söng-leik.”  Við Óli fórum svo og sóttum hana í leikhúsið og það voru sko frekar kátir krakkar sem komu rjóð í kinnum og brosandi út að eyrum úr leikhúsinu.  Þau skötuhjú sátu stjörf upp við sviðið alla sýninguna og skemmtu sér stórvel.  Eftir sýninguna var Erlu hinsvegar ekki til setunnar boðið því Arney Vaka ætlaði bara að drífa sig fram eins og allir hinir og eins gott að stoppa stúlkuna af.  Auðvitað voru teknar myndir af þeim með S&S og þetta var mikil upplifun.  Eftir á mátti stundum ekki á milli sjá hvort hafði verið meira spennandi hjá Vökunni, að fara í stóra bílinn hans Elvars eða sjá Skoppu og Skrítlu.

Annars verð ég bara að koma því að, ég er BÚIN með skólann og núna er bara beðið eftir einkunnum og geri fastlega ráð fyrir því nema eitthvað fáránlegt hafi gerst að ég útskrifist eftir rúman mánuð. Þetta er yndisleg tilfinning og þrátt fyrir að vera fáránlega þreytt eftir að hafa byrjað að vinna og snúa sólarhringnum við er frelsið óneitanlega yndislegt :)  Saga er líka voða fegin að ég sé hætt að læra og Vakan líka.  Þó hann hafi ekki hátt um það held ég að Óli sé það nú eiginlega líka, enda búið að vera frekar mikið álag hér á heimilinu, eiginlega síðan í nóvember bara.

Ég ætla ekki að hafa þetta lengra að sinni, en smá comment drepur engan

Mér finnst páskafríið bara rétt hafa stungið inn nefinu og ég væri svo til í eins og tvo daga í viðbót. Þetta var kannski líka í snubbóttara lagi því heilmikill lærdómur og leiðindaveikindi settum sinn svip á þetta frí okkar. Við náðum nú samt alveg að gera helling

Saga Guðrún er orðin svo STÓR! Á miðvikudaginn gisti Sigríður Björg hjá okkur og það er nú ekkert lítið afrek að fá vinkonu í gistingu í fyrsta sinn. Trillurnar þrjár brölluðu ýmislegt - stóru stelpurnar fóru einar út að leika, þær hjálpuðust allar að við að elda sjóræningjapylsur og salat, síðan var kózýkvöld með ís og MammaMia.  Daginn eftir rifu vinkonurnar sig á fætur eftir það sem okkur fannst helst til stuttur nætursvefn og stuttu síðar bröltum við Arney á eftir þeim og bjuggum til páskakonfekt. Síðan var aftur farið út að leika, farið í búningaleik og svona ýmislegt brallað! Soffía fékk Sögu svo lánaða og þær fóru í sund og fengu í sog svona skemmtilegt eftir það svo það var vel heppnaður dagur Hún var alveg alsæl með að hafa vinkonu sína hjá sér og litla systirin talaði stanslaust um “Bibbiti Bött” sína eftir heimsóknina. Henni finnst nú soldið súrt að vera ekki jafnstór og þær og finnst stundum halla svolítið á sig.  Við ætlum að endurtaka leikinn fljótlega og þá ætlar Saga að gista hjá þeim og þá helgi förum við einmitt á Kardimommubæinn! Ótrúlega spennandi og mikil tilhlökkun! Við erum að lesa bókina núna og þó að hún hafi þráast við í fyrstu vegna hræðslu við ræningjana er hún alveg sokkin á kaf í söguna núna. Mér finnst stóra stelpan mín hafa þroskast ótrúlega mikið á stuttum tíma og í páskafríinu er hún bæði búin að æfa sig að lesa og reikna og gengur stórvel Það er ekki að spyrja að dugnaðinum í þessari stelpu enda er hún með snert af fullkomnunaráráttu og gerir hlutina almennilega ef hún gerir þá á annað borð.  Nú er hún komin í sumarfrí í dansskólanum og fékk að launum viðurkenningarskjal sem hún var frekar stolt af. Hún tók líka þátt í nemendasýningunni hjá ÍR og stóð sig ótrúlega vel Hún hefur haft rosalega gaman af þessu og lært alveg ótrúlega mikið. Það hefur a.m.k. komið mér mikið á óvart hversu mikið hún virðist kunna og ég stend hana þó nokkuð oft í því að taka létt spor hérna heima við. Síðan dreymir stúlkunni um að læra að spila á fiðlu og er búin að tala um það síðan um áramót. Fótbolti er líka á óskalistanum hjá henni svo hún er ansi opin fyrir hinum ólíklegustu hlutum :)  Hún er farin að leika sér svolítið hérna á leikvellinum fyrir utan hjá okkur og þar er mikið af lífi þessa dagana.

Það er alltaf sama sagan endalausa með litlu skessuna okkar. Hún fékk flensu fyrir 10-15 dögum og lá í átta daga.  Á miðvikudaginn fórum við með hana einn stuttan hring úti í kerru og á fimmtudaginn fékk hún að fara á smá flakk.  Aðfaranótt föstudagsins hélt sagan svo áfram þar sem Gullfoss og Geysir voru mættir í heimsókn af fullum krafti og það var ansi hreint aum Arney Vaka sem við áttum þann daginn! Litla lúsin okkar hafði þá lítið sem ekkert borðað í 10 daga og er farin að láta á sjá! Litla bollan er sko ekki mikil bolla lengur. Það er líka almennt mjög ólíkt henni að missa matarlystina á þennan hátt þar sem hún elskar að borða og er eitt það mesta matargat sem við höfum kynnst. Ég man ekki til þess að hún hafi hætt að borða í veikindum áður nema þegar hún fékk 5 daga ælupest í haust, þá hætti hún að borða á fjórða degi.  Þessi gubbupest stóð sem betur fer stutt og við fórum með hana út að labba á laugardaginn, svona aðeins til að létta lundina hennar sem er orðin ansi þung á inniveru og leiðindum. Ég veit að ég myndi ekki láta mér detta í hug að hanga inn svona lengi og vera til friðs eins og ég ætlast til af henni.  Mikið óskaplega verður gott fyrir hana að komast á Hlíðina sína á morgun þar sem skapið á henni er orðið ansi stirt.  Það hlaut að koma að þessu, þó fyrr hefði verið en þetta er líka lengsti tíminn sem hún hefur verið fjarverandi i vetur.  Hún er nánast orðin altalandi og hefur mikið til málanna að leggja. Ég bjóst við því að hún kæmist hreinlega ekki að en hún er þannig týpa að hún kemur sér alltaf að. Hún hefur eytt miklum tíma í að púsla og er ótrúlega dugleg í því, hún þekkir orðið alla litina (er samt ekki 100% klár á ljótu litunum sko) og telur upp í 13.  Hún er líka mjög upptekin af stöfunum eða öllu heldur einum staf. Hún smitast auðvitað af systur sinni en fyrir Arneyju er bara einn stafur og það er auðvitað A. Áðan kom hún inn í stofu ansi laumupúkaleg á svip og hafði þá stolið öllum A segulstöfunum af ísskápnum því “Nenna á a.”

Stelpurnar fengu sitthvort páskaeggið frá ömmu Eddu og var mikil spenna. Saga var farin að hafa alvöru áhyggjur af því að fá ekki páskaegg þar sem vinkona hennar talaði mikið um sitt og Saga hafði ekki séð sitt eigið. Það var því ansi hamingjusöm skotta sem fann páskaegg þar á föstudaginn langa. Við ákváðum að kaupa handa þeim páskagjöf í staðinn fyrir meira súkkulaði enda standa páskaeggin þeirra hálfétin inn í skáp. Arney Vaka hefur ekki snert á sínu, hún bragðaði nokkra mola af sælgætinu og hrækti þeim svo út úr sér og snerti ekki á skelinni. Saga var aðeins duglegri en áhuginn er nú ekkert svakalegur. Svo það var nú eins gott að þær fengju egg!  Þær hafa líka fylgst með páskaliljunum af áhuga undanfarna viku eða svo og af miklum áhuga! Vorið er að fara vel í mannskapinn og við erum komin með stól og borð á svalirnar þar sem Sagan sat og teiknaði í dag. Arney átti ekki til orð þegar ég sagði henni frá því þegar hún vaknaði og var steinhissa á þessu þegar hún sá það. Hún var sannfærð um að ég væri að bulla

Núna er lokaspretturinn hjá mér í skólanum. Næstu vikur verða örlítið strembnar en við Saga erum ótrúlega spenntar fyrir því þegar ég “þarf aldrei aftur að læra.” Hún spurði mig um daginn hvort ég færi þá aldrei aftur í skóla. Ég þorði nú ekki alveg að lofa því en sagði henni að það yrði ábyggilega svolítið langt í það. Ég er nú sannfærð um engu að síður að það verði fljótt að venjast og sennilega erfiðara að byrja aftur þegar þar að kemur.  Við ætlum svo að fara í sumarbústað í maí með góðum vinum og hafa það gott. Síðan er bara þetta venjulega sumarstúss framundan, synda, hjóla, leika, grilla Saga sér sumarið í hyllingum og hlakkar mikið til að borða hamborgara í garðinum. Það gerðum við nefnilega einu sinni í fyrra og það er henni í fersku minni. Hún ætlar sko bara að hlaupa með hamborgarann niður í garð af svölunum til þess að borða hann þar. í fyrstu fannst henni afleit hugmynd að ætla að borða uppi á svölunum en ég held að sú hugmynd hafi unnið á í dag þegar borðið og stólarnir voru settir upp.

Ég skrifaði þennan póst á afmælisdaginn hennar Arneyjar en var að ljúka við hann núna!

Takk fyrir það . .. ótrúlegt en satt, litla Vakan okkar er 2ja ára gömul í dag! Mér finnst svo ótrúlega stutt síðan að hún fæddist og var pínulítil. Núna er þetta bara státin 2ja ára gömul stúlka sem við erum ótrúlega heppin að eiga!  Við erum ótrúlega lánsöm með hana. Hún er kostulegur karakter hún Arney Vaka og það er endalaust gaman að fá að fylgjast með henni í dagsins önn.  Hún var sannkallað ljós fyrstu mánuði ævinnar og við þurftum afskaplega lítið fyrir henni að hafa.

Ég væri ekki að segja satt ef ég segði að hún væri sama ljósið og hún var í fyrstu. Þegar hún öðlaðist nægan hreyfiþroska til að koma sér úr stað kom í ljós að litla kroppnum hennar býr óþrjótandi orka og þrek.  Hún er alltaf að, hún er dugleg og ef hún er ekki á fullu út um allt og upp um allt þá er hún sennilega sitjandi einhvers staðar á góðum stað með góða bók í hönd.  Þrátt fyrir að vera vel virk þá á hún auðvelt með að dunda sér. Það er líka ótrúlega gott að eiga góða fyrirmynd í þeim efnum.

Undanfarnar vikur og mánuði þakka ég reglulega fyrir hvað barnið er vel gerð.  Það er svo sannarlega gott að barnið er búið svona miklu jafnaðargeði því að það auðveldar okkur öllum þessi endalausu veikindi sem eru að hrjá hana.  Hún heldur alltaf haus og alveg ótrúlegt hvað þessi veikindi virðast lítið fá á hana.  Hún er þó vissulega orðin þreytt á þessu núna og þá fyrst og fremst inniverunni en lái henni hver sem vill.  Mér finnst það í góðu lagi, ég veit ekki hvert ég væri komin í sömu sporum.

Hún er búin að eiga frábært afmælisseason enda búin að vera vel spennt.  Systir hennar er náttúrulega fætt afmælisbarn og Arney Vaka hefur beðið þessa dags í nokkrar vikur.  Kórónan sem hún fékk á leikskólanum var sérlega spennandi og var varla tekin niður fyrr en vel var liðið á veisluna. Hún naut þess í botn að láta syngja fyrir sig afmælissönginn, bæði á vinafundi fyrir framan allan leikskólann og eins í veislunni í gær.  Pakkarnir voru í miklu uppáhaldi sem og auðvitað barbapabba kakan sem hún beið spennt eftir því að borða. Síðan var boðið upp á lseikjó og ís sem vakti líka lukku hjá litla matargatinu.

Arney Vaka er frábær.  Það er líka ótrúlega skemmtilegt hvað þær systur eru ólíkar. Við höfum stundum sagt að þær séu eins og svart og hvítt og ef ég hefði vitað það í upphafi með þær, þá hefði margt orðið auðveldara - ég hefði bara alltaf reiknað með þveröfugu við það sem reynslan með Sögu sagði mér. Þrátt fyrir að vera ólíkir persónuleikar þá er Arney Vaka að verða líkari og líkari stóru systur sinni og það er svo sannarlega ekki leiðum að líkjast.  Mér finnst hún ómótstæðileg í dag, í nýjum Dóru kjól sem hún fékk í afmælisgjöf frá systur sinni, með endalaust magn af hori og augun fljótandi í hausnum því auðvitað fagnaði hún tímamótunum með flensu.  Þrátt fyrir flensu ætla ég að leyfa mér að fullyrða að afmælisbarnið hafi notið dagsins og daganna á undan eins og best var á kosið

Í vetur höfum við Óli skipst samviskusamlega á að vera heima með Arneyju Vöku veika. Ég held að mér sé óhætt að segja að það hafi verið 1-2 dagar að lágmarki í næstum hverri viku frá því í oktbóer  Hún er nú yfirleitt ekkert rosalega slöpp þó að hitinn sé hár.  Hún er því sjálfri sér lík, busy-bee og er dugleg að dunda sér en maður er alltaf með annað augað á henni. Arney Vaka er nefnilega þannig barn að ef þú heyrir ekki í henni þá er hún annað hvort að gera eitthvað af sér eða lesa bók.  Auðvitað er ósköp gott að eiga rólegan tíma með henni en þetta er samt orðið frekar þreytandi ástand og sést það best á stelpunni sjálfri sem grætur og grætur þegar systir hennar kveður á morgnana.

Sögu Guðrúnu hefur varla orðið misdægurt síðan bara að það kom smá törn hjá henni í október og nóvember 2007.  Þá fékk hún hlaupabólu og lungnabólgu og eyrnabólgu á einu bretti.  Í vetur hefur hún verið heima tvo daga, annan daginn var ég of veik sjálf til þess að fara með þær niður á leikskóla og í hitt skiptið var hún svo hrikalega lufsuleg með smá hitavellu.  Það er ekki alltaf auðvelt að vera stóra systirin sem aldrei verður veik og stundum hefur henni nú alveg langað til að kúra lengur og þurfa ekki út í snjóinn og kuldann svona í morgunsárið.  Kannski hefur málið snúist mest um það að henni langi í brot af athyglinni sem Arney fær þar sem þetta er oft töluvert bras og púsluspil að koma deginum saman með hana lasna heima.  Henni finnst þess vegna töluvert sport að vera “loksins orðin veik” eins og hún orðaði það og fannst ekki leiðinlegt að kyssa pabba og Arneyju Vöku bless undir sæng og geta legið þar eins lengi og hún vildi í morgun.   Hún hefur ótrúlega gott af því að fá að dúlla sér hérna ein heima og hafa óskipta athygli mömmu sinnar.   Hún er ekki frekar en Arney Vaka sérstaklega slöpp en hún er enn með smá hita svo að hún er ekki orðin rólfær.  Hún er svo yndisleg og góð að það nær engri átt.  Kom með þessa snilldartillögu í morgun.

“Hey mamma, ég veit, eigum við að taka til?”

Ég féllst auðvitað á þessa tillögu og hófst handa.  Síðan kom ég að henni þar sem hún var komin undir sæng upp i sófa, að hlusta á Stafakarla geisladiskinn sinn, vopnuð stafapúsli og stafamöppunni sinni góðu og þar er hún búin að sitja í góða klukkustund að skoða stafi, æfa sig á hljóðum og púsla stafapúslið sitt.  Hún hefur líklega ekki enn tekið eftir því að ég er löngu búin að taka til og nýt þess í laumi að fylgjast með henni.  Það er með ólíkindum hvað þessi stelpa er orðin stór og dugleg og hvað við erum heppin að eiga hana

… Arney Vaka verður 2ja ára gömul eftir 1 mánuð og 5 daga! Ótrúlegt en satt!  Mér finnst að það ætti að banna það hvað tíminn líður hratt og litla barnið mitt stækkar hratt! Stóra barnið mitt er líka orðin ótrúlega fullorðin og dugleg!

Það sem af er árinu hefur alltof mikill tími farið í veikindi. Eyrnabólgur, berkjubólgu, gubbupest og ýmislegt skemmtilegt.  Á tímabili var þetta farið að fara ansi mikið í skapið á litla veikindapésanum en eftir rúmar tvær vikur á góðu róli er hún búin að taka gleði sína á ný og er ekkert að kippa sér upp við gubbupestina sem nú hefur verið að hrjá hana. Hún er nú samt ekki alltof kát, myndi að sjálfsögðu frekar vilja fara á Hlíðina sína en lætur sig hafa það.

Snjórinn vakti mikla lukku á heimilinu, amk hjá eldri kvenpeningnum.  Arney Vaka hafði í fyrstu ekkert gaman af þessu og eftir fyrstu almennilegu sleðaferðina sagði hún söguna þannig að mamma hefði verið að renna, Elvar að henda (snjóboltum sko) og Erla að passa Nennu.  Það var alveg spurning hvort að Sagan eða mamman hefðu meira gaman af snjónum og undir lokin þegar snjórinn kvaddi var pabbinn orðinn pínu gramur á bilaða fætinum.  Hann er samt allur að koma til og hver veit nema hann geti farið út að renna ef það kemur meiri snjór!

Arney Vaka steig stórt skref um helgina og gisti hjá ömmu sinni í fyrsta sinn.  Hún var nú alveg með eitthvað vesen en þetta gekk nú allt mjög vel í heildina fyrir utan ræs&sjæn kl.6:30.  Hún er líka alveg á því að fara með prinsessusængina aftur til ömmu og gista en bara seinna ;)  Saga duglega er orðin mjög sjóuð og farin að biðja um þetta að fyrra bragði sem er stórt skref fyrir stelpu sem þurfti andlegan undirbúning í nokkra daga.  Hún vaknaði bara einn daginn og var búin að ákveða að þetta vildi hún og síðan er mikið talað um að gista hjá ömmu!

Ég er í leyfi frá leikskólanum núna og er á fullu í verknámi.  Þar að auki er ég líka að skrifa lokaritgerð og í einum áfanga enn í skólanum svo það er ekki mikið um dauðar stundir þessa dagana.  Þetta er samt allt ótrúlega spennandi og mikið gaman hjá mér, svona fyrir utan þegar litlar stelpur bresta í grát þegar mamma á að læra.  Stóra stelpan mín er ótrúlega dugleg og umburðarlynd yfir þessum lærdómi og talar um að í sumar, þegar ég verði orðin “froskur” þurfi ég aldrei að læra :)  Jiiii hvað það verður ljúft! Ef ég þekki sjálfa mig rétt verð ég samt fljót að finna mér eitthvað annað að gera í staðinn en tilhugsunin er samt ótrúlega ljúft!

Látum þetta gott heita í bili, ég set alltaf inn myndir af og til.

Eitthvað fór nýja árið öfugt af stað hjá Arneyju Vöku en hún er búin að liggja veik eiginlega allan tímann. Hún byrjaði á því að fá magapest og háan hita á þriðjudaginn. Það kom samt fljótt í ljós að hún var með eitthvað meira en bara það og á fimmtudag og föstudag var hún svakalega veik. Aðfaranótt föstudagsins stóð mér nú bara ekki á sama um litla skottið mitt, svo lasin var hún
Á mánudaginn kom í ljós að hún hefur sennilega fengið RS-vírusinn og slæma eyrnabólgu og mikla berkjubólgu í kjölfarið á því … svo er hún náttúrulega full af astma og fær alveg fullan skammt af pústi þessa dagana og pensillín að auki. Það er nú ekki skemmtilegur kokteill en hún er búin að liggja veik í átta daga og bara mjög ólík sjálfri sér í alla staði. Hún er samt öll að koma til en er með einhverja smá hitavellu en orðin sjálfri sér lík.

Arney Vaka er búin að vera mikið lasin, bæði í fyrravetur og svo aftur núna í vetur. Við getum samt þakkað fyrir hvað barnið er vel að skapi farin og hún hefur alltaf brosað í gegnum tárin og borið sig vel. Þetta er í rauninni í fyrsta skipti fyrir utan ælupestina í haust sem hún týnir brosinu sínu og góða skapinu. Þó það nú væri enda engin smá veikindi í þetta sinn. Einnig minnkaði matarlystin hennar verulega þó að hún hætti nú aldrei alveg að borða. Hún fór í blóðprufu á mánudagsmorguninn og þar sýndi hún hjúkrunarkonunni hvurslags snillingur hún er. Hjúkkan byrjaði á því að bjóða mér að fara með hana eitthvað annað þar sem hún var frekar óörugg að taka prufu úr svona litlum æðum. Ég sagði henni, sannleikanum samkvæmt að við skyldum bara prófa af því að Arney hefði farið áður í blóðprufu og staðið sig ótrúlega vel og hún væri sko ekki vön að kveinka sér að óþörfu. Viti menn, það var ekki einu sinni spenna í kroppnum hennar á meðan hún fylgdist með konunni fylla þrjú glös að blóði. Sömu sögu var ekki að segja um mömmu hennar sem fékk nú léttan svima yfir þessu öllu saman Konan átti ekki til orð yfir því hvað hún væri seig og sveimér þá ef að Arney Vaka hafi ekki hjálpað henni í að verða öruggari við að taka blóð úr svona krílum

Núna er Arney Vaka að hjálpa pabba sínum að elda matinn, hún er hrikalega sæt með svuntu og allt saman. Henni finnst þó öllu meira spennandi hvað Saga Guðrún er að gera. Hún situr við hliðina á mér og er að vinna verkefni í Geitungnum. Hún hefur síðan hún átti afmæli haft brennandi áhuga á því að lesa og skrifa og er ótrúlega dugleg. Hún er bæði einbeitt og samviskusöm og þekkir orðið alla stafina og með góðri hjálp getur hún lesið einföld orð. Það er áreiðanlega ekki langt í að hún verði læs ef hún heldur svona áfram.

Saga Guðrún hefur þroskast mikið í vetur og hefur bætt miklu við sig í orðaforða og málskilningi þó að það hafi svosem ekki vantað neitt upp á þar á bænum Um síðustu helgi náði hún líka nýjum áfanga þar sem hún ákvað að fyrra bragði að fara og gista hjá ömmu sinni. Auðvitað var það ekkert mál og allir ánægðir með helgina. Arney Vaka hafði það gott í dekri og kósi með mömmu og pabba og naut þess að vera ein með þeim. Bakaði pizzu með pabba. Það var nú svolítið krúttlegt að um nóttina skældi hún svolítið eftir Sögunni og skreið upp í rúmið hennar og þóttist ætla að sofa þar. Það varð nú ekkert úr því en hugsunin var krúttleg engu að síður! Saga hafði það að sjálfsögðu ótrúlega gott líka í dekri í Kópavoginum og er alveg á því að hún ætli að gista bráðum aftur.

Talandi um orðaforða og málskilning þá er Arney Vaka farin að tala ótrúlega mikið. Hún er farin að segja nokkurra orða setningar og er þ.a.l. komin með sinn eigin gullkornatengil hérna til hliðar. Ég reyni að setja inn eins og ég man eftir en hausinn er eitthvað að stríða mér eins og fyrri daginn og virðist stundum vera hálfgert gatasigti. Ég settí þó nýtt inn hjá Sögu í gær

Pabbinn á bænum er orðinn mjög brattur að ganga með staf oger allur að koma til. Í næstu viku verður fjarlægt ein skrúfa og þá fer þetta að verða eðlilegt. Þegar hann náði í Sögu á leikskólann í dag var einn drengur á deildinni sem sagði: ,,þarna kemur gamall karl!” Dálítið broslegt - en heilmikið skegg og stafurinn hefur villt honum sýnir! Reyndar héldu börnin á þessari sömu deild að ég væri allt frá 13 ára og upp til fertugs fyrir nokkrum árum þegar ég vann þarna inni. Svo kannski er það bara það

Jæja, þetta voru bara nokkrir punktar sem ég mundi eftir. Vonandi fer Vakan að komast á leikskólann en hún hefur bara mætt einn dag eftir áramót. Það er nú frekar lélegt og ég þykist viss um að hún sakni leikskólans og vina sinna þar.

Gleðilegt kæru vinir, ættingjar og auðvitað leyndir aðdáendur! Við fjölskyldan (ég hef ákveðið að hætta að kalla okkur litlu fjölskylduna þar sem við erum nú bara þónokkuð mörg) fögnuðum áramótunum á Álftanesinu eins og er orðið að hefð hjá okkur.  Amma og afi voru með okkur og þetta var ljúft kvöld með góðum mat og frábærum félagsskap.  Við kveiktum á stjörnuljósum og handblysum og var það mjög skemmtilegt.  Þegar Óttar Már skaut upp einu rakettunni  sem við fjárfestum í hlupu systurnar grenjandi inn í hús og höfðu ekki gaman af.  Innan frá voru þessar sprengingar þó bara allt í lagi og enginn ótti sást á Arneyju.  Þær vöktu sprækar hérna fram eftir nóttu og eru ansi undirleitar í dag.

Við áttum líka auðvitað yndisleg jól, í miklum tengslum við náttföt, át og leti.  Systurnar gerðu öllum fallegu jólagjöfunum sínum góð skil og vöktu voru afar ánægðar með allt sem þær fengu.  Þær fengu svona sittlítið af hverju s.s. bækur, leikföng, föt, teppi, kodda og ýmislegt fleira.  Við fengum fullt af góðum gestum og heimsóttum fullt af skemmtilegu fólki.  Pabbinn losnaði við gipsið og er byrjaður að staulast um og Arney raðaði inn nýjum orðum og flóknari setningum.  Sagan liggur yfir yfir stöfum og orðum og langar mikið til að læra að lesa.  Ég lagði mig sérstaklega fram um að liggja í leti og gera sem allra minnst til að safna kröftum.  Á mánudaginn ætla ég svo að byrja af alvöru

Í dag fórum við litla fjölskyldan í bíó.  Arney Vaka var að fara í sína fyrstu bíóferð en hún er mikil áhugamanneskja um sjónvarp og allt sjónvarpsefni.  Það voru ansi spenntar systur sem trítluðu í Smárabíó að horfa á vinkonur sínar Skoppu og Skrítlu.  Það er skemmst frá því að segja að þær skemmtu sér ótrúlega vel.  Arney hafði alveg þol í myndina og var í raun mun brattari en Saga.  Saga er viðkvæm fyrir hávaðanum í bíó en það var sú litla sko ekki.  Svo skemmdi auðvitað ekki fyrir að fá popp en hún raðaði í sig poppinum nær alla myndina og afrekaði að hella úr pokanum á gólfið sér til mikillar hrellingar.  Hún var ekki sérstaklega sátt með það að fá ekki að týna poppið aftur upp í pokann.  Sem betur fer var hún þó ekki eini bíógesturinn sem gerði sömu hlutina þarna í dag Á morgun er alvara lífsins þar sem ég þarf að mæta í vinnu en stelpurnar ætla að eiga einn dag enn í fríi með pabba og byrja á mánudaginn í leikskólanum.  Saga er hæstánægð með jólafríið en ég held að Arney Vaka væri meira en til í að koma með mér og fara á Hlíðina sína.

Afmælisbarn gærdagsins fær svo frá okkur risastórt knús og kossa og saknaðarkveðjur.  Við vitum að frændur og frænkur og amma og afi í Noregi stjönuðu við hana en ó boj, hvað við hefðum verið til í að leggja hönd á plóginn við það verkefni